NAAR JERUZALEM. ioi 
lijk: want ik geloof dat’er onder den reizigers, die die 
heene trekken , niets gemeender is dan hier te drinken , aan- 
gezien de fontein digfaan den weg, en voor de dorftigen 
zeer aanloklijk legt. 
Hier van daan trokken vvy langs eenen ongemakhjken 
weg, nu 'ééns over bergen, en dan eens door dalen ,die’er 
alternaal wel dor uitzagen , maar niettemin des landmans 
arbeidzaamheid in voorgaande tijden genoegzaam lieten 
blijken. Na eenige uren reize/is langs dusdanigen weg, 
geraakt mén ineene bergagtige woeftijne, werwaartsonze 
Zaligmaker door den Geeft geleid wierd , om van den Dui- 
vel verzocht te worden. Hier was het elendig bar en droog, 
vol hooge rotsachtige bergen , die zoo gefcheurd en in ’t 
wild verftrooid lagen , als of het aardrijk aldaar zware trek- 
kingen en ftuipen uitgeftaan , ên de ingewanden naar bui- 
ten geworpen hadde. Wy zagen daar onder ’t reizen, 
aan de flinderhand, in eene diepe Valey de overblijfze- 
len van eenige kleine Cellen , en hutjes ; welke eertijds , 
zoo zy zeiden , wooningen geweeft waren van Heremiten , 
die om boete te doen, en doodinge des vleefchesteoeffe- 
nen,zich derwaarts begeven hadden. En om de waarheid 
te zeggen , daar kan ook op den ganfehen aardbodem geen 
trooftelozer nog eenzamer plaars ten dien einde uitgevon- 
den worden. W y hadden van de toppen dezer woefte 
heuvelen evenwel nog het aangenaam gezicht van de A- 
rabifche bergen , de c Doode-zee , en de vlakte van J eri ~ 
cho. In dezelaatfte plaats quatnen wy aan , nadat wy om- 
trent vijf uren van Jeruzalem onderwege geweeft waren.' 
Vooraan in gemelde vlakte floegen wy de {linkerhand op, 
en omtrent een half-uur verder , quamen wy aan den voet 
van de Quarantania , ’t welk zy zeggen de berg te zijn, 
waarop de Duivel onzen gezegenden Zaligmaker voerde, 
toen hy hem met het vertoonen van al de Koninkrijken 
N 3 dep 
