B22 REIZE VA N ALEPPO 
de Armenifche Biffchop, de deure van het Graf; en de 
ftreng daar zy mede toegemaakt of verzegeld was , afge- 
fneden hebbende , traden zy’er in 5 en na dat al de kaerflen 
en lampen , in de tegenwoordigheid der Turken en andere 
getuigen , uitgedaan waren , Booten zy de deur achter zich 
toe. Hoe de vervulling van ’t mirakel meer naaderde , 
hoe het gejuich ook meer verdubbelde; ja het volk drong 
met zulken geweld naar de deur van ’t Graf , dat de op 
de wagt ftaande Turken niet in ftaat waren hetzelve 
daarvan daan te houden, fchoon zy’er met alle kragt 
onder Boegen. De reden waarom zy zoo dringen, is, 
omdat een yder tragt , zoo dra de heilige vlam uit het 
Graf gebragt word , zijn kaers daar eeril' aan te ontftee- 
ken : want zo vers uit den Hemel komende, wordze voor 
beiligft en zuiverft gehouden. 
De twee mirakel-kramers hadden niet boven een minuit 
in ’t Heilig Graf geweeft of h tt fchynzel van ’t Heilig 
vuur , (ten minften zo als men zig inbeeldde) ftraalde door 
eenige reedjes van de deur heen. En zekerlijk, in het dol* 
huis zelf word nooit ongeregelder uitfpoorigheid befpeurd, 
dan het zien van dat ligt onder ’t Grauw te weeg bragt. 
Straks daar-op quamen de Priefters voor den dag , met 
brandende fakkels in de hand, die zy aan de deur van 
J t Graf overend hielden , terwijl het volk met eene onuit- 
fpreeklijke drift toefchoot.om een gedeelte van die eer fte 
enzuiverfte vlam te erlangen. De Turken zaten’eronder- 
tuflehen ongenadig met knuppels op; maar dat alles konde 
hen niet te rug houden , dewijl zy door verrukking on- 
gevoelig voor flokflagen waren. Die \ heilig vuur weg 
kregen , gebruikten ’t aanftonds aan hunne baarden , aange- 
zigten , en borften ; en gaven voor , dat het niet quetzen 
konde gelijk d’aartfche vlam : dog ik zag’er evenwel gee- 
ne,dre ’t daar lang genoeg aan hielden om te weten of het 
waar was of niet. 
