NAAR. JERUZALEM. i * 7 
otn eenige overblijfzelen van ’c huis, waarin de geze- 
gende Maagt, zoo men meent, den geeft gaf. Een wei- 
nig den berg af, aan de Ooftkant , wierd ons de plaats 
aangewezen daar zeker Jood beflag deed op het ligchaam 
van de H. Maagt, toen men het ter aarde bedelde ; over 
welke godlooze vermetelheid zijne hand , waarmede hy de 
baar ophield, verdorde. Wat lager , omtrent in het mid- 
den van den berg, wezen zy ons eene Grotte, in welke 
‘Petrus , over ’t verzaken van zijnen Heere , zoo bitter- 
lijk weende.. 
Wy gingen datmaal niet verder , maar keerden door 
Sionspoort weder in de Stad. Zoo dra wy binnen de poort 
waren, floegenwy ter regterhand op, en omtrent twee fta- 
dien ver langs den wal gekomen , gingen wy in eenen Hof, 
gelegen aan de Zuidkant van den voet des bergs Moria , 
alwaar verfcheidene kluizen aan deze zijde van den berg, 
ten minften van hondert en vijftig voeten onder de aar- 
de heen , met zware vafte fteen boogsgewijze overwelfd s 
en door hooge pilaren , yder uit een ftuk van zes voet o- 
ver den diameter onderfchraagd , in twee vleugels ge- 
boud waren. Dit is miflchien een onderaardfch werk , en 
gemaakt om den Tempel te vergrooten : waxitjojephus* 
fchijnt diergelijken werk, dat aan deze zijde des Tem- 
pels in de Valeye geboud is, te befchrijven. 
Van deze Kluizen gingen wy naar ’t Konvent. Onze 
weg leidde ons door de Turkfe Bazars> van waar wydc 
Schoonepoort des Tempels aanfchouden. Wy konden ze 
ook niet dan al gaande bezien, omdat het, wegens der 
Turken bygelovigheid , niet veilig is lang te blijven ftaan. 
Dingsdag den 6. April. 
Dezen morgen deeden wy nog al eens een togtje om 
de 
* Jood/: Oudh, ij*. Boek, V laatfie Hoofd 
