NAAR JERUZALEM. * 4? 
woórdjWaar men ook gaat,yder ftuk word aangewezen 
als onder d’aarde voorgevallen. Het moet zeker zijn dat 
de Grotten in oude tijden in hooge waarde gehouden wier- 
den; want zónder dat zoudenze nooit, in fpijt van alle 
waarfchijnlijkheid , voor geene plaatzen van zoo veeler- 
lei gevallen en bedrijven aangenoomen zijn geweeft: of 
mifichien hebben de Heremiten zedert de vijfde en zesde 
eeuw in Grotten geleefd , en zijn uit dien hoofde moge- 
lijk in hooge achtinge geraakt. 
Van Jabors top heeft men een fchoon gezicht} ja ingeval- 
le daar niets anders was, het zoude alleen de moeite van ’t 
«opklimmen wel waerdig wezen, ’tls onmogelijk dat met 
menfchen oogen fraaijer hoogte kan befchoud worden. 
Ten Noordweften ziet men van verre de MiddeUand/che 
zee , en van rondom de groote en uitneemende vlaktens 
van Efdralon en Galilee , die veele plaatzen , berucht door 
de wonderwerken van Gods Zoone, voor ’t gezicht ten 
beften geven. 
Aan den voet van Tabor ,ten Wellen, legt *Daberach , 
een dorpje dat zijn naam ontleend heeft , zoo fommige 
meenen, van ‘Debora , die beroemde Richterfe enherftel- 
fter van Ifirael. Digtby dit Dal is de Fonteine van Kifon. 
Weinige mijlen Ooftwaarts op ziet men den berg Her- 
won , aan wiens voet Nd{n (zo bekend , omdat’er onze Za- 
ligmaker den zoon der weduwe opwekte , Luc. 7: 14.O 
Endor y (daar de Toveres woonde , die Saul raadvraag- 
de) gelegen zijn. Wanneer men een weinig naa ’t Zui- 
den draait , krijgt men de hooge bergen van Gilboa , zoo 
rampzalig voor Saul en zijne zoonen , in \ oog. 
Vlak in ’t Ooften doet zig de Zee van Tyberias op, 
die omtrent eene dagreize van daar legt } en digt by die 
Zee wijzenze eenen hoogen berg, daar de zwijnen afrol- 
den j en in ’t water verdronken, Matth.%\ 31. 
T 
Een 
