RBÏZE VAN ALEPFO 
zich heeft , te verlaten : het vertoont op de fchoonfte en 
aanlokkelijkfte wijze het aardfch paradijs, en laat nogtans 
naulijx toe dat men derwaarts gaa : want de Stad noo- 
digt met de vermaaklijkheden die ze fchijnt te belooven* 
maar weerhoudt door de fchoonheid der gezichten van 
verre. 
Toen wy van den berg. af in ’t ptein quamen , ontmoet- 
ten wy eenen Janitzer , die uit het Konvent gezonden was 
om ons in de Stad te leiden. Hy dorft onsdoor de Weft- 
poort, die het digft by lag, en vervolgens de heele Stad 
door, naar ’t Konvent daar wy vernagten zouden, niet 
brengen, uit vreeze dat d’inwoonders van Damaskus, ’t 
welk een dom, bygelövig, en baldadig volk is, op het 
zien van zulk een grobt getal Franken als wy uitmaak- 
ten , geftoord mogten worden : hy leidde ons dan , om 
alle gevaar te ontgaan, rondom de Tuinen heen, eer v/y 
hy de poort quamen daar wy in moeften. De Tuinmu- 
ren zijn van een zeldzaam maakzel, beftaande uit groote 
brokken aarde , die als fteenen geformd, in de Son gehard, 
yder zes voeten lang , wat meer als drie breed , en ruim 
anderhalf voet dik zijn. Twee ryen nu van deze fteenen 
op zijn kant,d’een boven d’ander, maken metderhaaftia 
deze drooge geweften, eenen duurzamen muur. 
In het gaan tuftchen de Hoven zagen wy ook op wat 
wyze zy de Beekjes fchoon houden. Zy leggen eenen groo- 
ten tak van eenen boom in ’t water , en fpannen’er een jok 
ofl*en voor : op dien tak zit een zwaarlijvig man om hem 
onder te houden , en met eene de oflen, voort te drijven. 
Aldus toegetakeld word dien boomtak van vooren tot ach- 
teren getrokken, en dient niet alleen om den grond te 
zuiveren , maar ook om het water , tot nut en voordeel 
der tuinen, drabbig en vet te maken. 
Toen wy de Ooftpoort in quamen , gingen wy terftond 
naar 
