NAAR JERUZALEM. 165 
plaats , (die na oudergewoonte alweer eene Grotte of kelder 
is) levert niets aanmerkelijks uit, dan dat’er een Chriften 
Altaar, en eene Turkfe bidplaats digterby elkanderen ge- 
plaatft zijn, dan ze in de natuur der zake overeen ftemmen. 
De volgende wandeling die wy deden , was buiten 
de Ooftpoort, om de plaats, daar zy zeggen dat Pau- 
lus het gezichte zag, en alles wat aan die kant meer op- 
merkelijk is, te zien. Daar Paulus het gezichte zag, is 
omtrent een klein quartieruurs ten>£)often buiten de Stad, 
vlak aan den weg; hebbende geen- gebouw waar aan de 
plek kennelijk is ; ook geloof ik niet dat’er ooit iets ge- 
ftaan heeft. Het eenigft dat’er gevonden word, is eene 
kleine rots, of een hoopje keizelagtig zand, om de plaats 
aan te wijzen. 
Omtrent twee ftadien digter naar de Stad ftaat een hou- 
ten huisje, meteen altaar daar in; alwaar Paulus, zoo 
zy zeggen, nog eenigen tijd zoude vertoefd hebben , toen 
hy na de verfchijninge naar de Stad ging, Aft. 9: 8. 
In 'c wederkeeren naar de Stad wezen ze ons de Poort 
aan daar Paulus by nedergelaten wierd in eene mande. 
Aft- 9:25. Die poorr ftaat tegenwoordig toegemetzeld, 
omdat ze zoo digt by de Ooftpoort,en,.by gevolg, van 
weinig nut is. 
Weder in de Stad gekomen, gingen wy uit om den 
Patriarch ,die zich aldaar onthoud , te bezoeken. Hy was 
een man van omtrent veertig jaren ; had eene gemeene 
wdonplaats; ook blonk’er in zijn perfoon en ommegang 
niets byzonders uit. Hy zeide my dat’er meer als twaalf- 
hondert zielen van de Griexegezinte in die Stad woonden. 
Vrydag den 50. April. 
Dezen morgen gingen wy uit om de tuinen te bezich- 
tigen, en daar den geheelen dag mede door te brengen. 
X 2 ~De 
