REIZE VAN ALEPPO 
De eerfte die wy uitkozen, lag omtrent eene [Engelfche} 
myl van de Stad, en was met een zeer vermakelijk zo- 
merhuisje j beneffens eene volle beek , die’er doorheen liep, 
voorzien. De Tuin was opgepropt met vruchtboomen, 
maar zonder konft of ordre gezet. Defgelijks zijn al de 
Hoven hier omtrent} alleenlijk is’er dit onderfcheid tuf- 
fchen , dat fommige hunne zomerhuisjes wat koftelijker 
opgefchikc, andere wederom wat meer veranderings van 
fonteinen gemaakt hebben. 
Wanneer de Franken deze Hoven willen bezien , moe- 
ten ze te voet gaan, of op ezels rijden: alzoo de ver- 
waantheid der "Turken hen niet toelaat op paerden te zit- 
ten. En op dat een iegelijk evenwel in zulke gevallen ge- 
diend moge worden , zoo ftaan’er altijd toegetakelde huur- 
ezels gereed. Als men daar nu opzit , volgt de meefter 
Van ’t beeft achter na , tot aan de plaats daar men wezen 
wil } prikkende geduurig van achteren met eenen gepinden 
ftok, om te meer fpoed te maken, ’t Is waar, gedwon- 
gen te zijn om zulk eene verachtelijke gewoonte te gehoor- 
zamen, zou dikwils in eenen edelmoedigen reiziger wel wat 
fpijt konnen verwekken : maar daar is geen helpen aan ; in 
gevalle iemandmijnen raad wil opvolgen , zoo zeg ik, dat 
■'er geen beter middel is als wel te vreden op den ezel 
te zitten , en dat verachtlijk bebrijf voor vermaak te ne- 
men, gelijk wy deeden. Wy bragten den ganfchen dag 
door in den Hof, en keerden des avonds weder naar ’s 
Konvent. 
Zat ur dag den i. Mey. 
Dezen ganfchen dag verfpilden wy in eenen anderen 
Hof, niet ver van den eerften, maar met veel frayer zo- 
merhuisjes, en allerleye fonteinen voorzien. 
