NAAR JERUZALEM. 1 77 
Ayn-il-Hadede. Nu geraakten wy in eene beetere land- 
ftreek. 
Hier ter plaatze moeften wy , om naar Canobine en de CV- 
deren te gaan, den gemeenen weg verlaten. Sommigen uit ons 
gezelfchap gingen ten dien einde ter zijden af, terwijl an- 
deren liever regt op Tripoli wilden, daar wy niet boven 
de vier uren van daan waren. Wy namen met ons eenen 
Gids, die voorgaf dat hy den weg naar Canobine zeer wel 
kende: maar hy toonde wel haaft een onbedreven leids- 
man te zijn : want na dat hy ons eenige uren lang in een 
verward en onbetreden doolhof tufïchen de bergen omge- 
voerd hadde, en zich ganfch verdwaald vond, moeften wy 
te dier tijd van ons voorneemen afftappen, en regt-toe 
regt-aan naar Tripoli fteeken , alwaar wy laat in den nagt 
aanquamcn,en van onze waerde vrienden , den Heer Con- 
ful Hajtings , en den Heer Viffcber , naar ouder gewoonte, 
met vele vriendfchap , treffelijk onthaald wierden. 
Zaturdag den 8. Mey. 
Des naamiddags bragt ons de Heer Conful Haftings 
naar het kafteel van Tripoli , dat zeer vermaaklijk op ee- 
nen berg legt, en de ganfche Stad beftrijkt, maar met 
wapenen , en andere oorlogsbehoeftens , flegt voorzien is, 
ja verftrekt veel eer tot een gevangenhuis , dan eene plaats 
om bezetting in te leggen. Te deez’ tijd was’er een arm 
gevangen Chriften in opgefiooten , genaamd Sjek Bmice t 
een Maronijt. Hy had te vooren zijn geloof verzaakt, en 
lange jaren als een Mahometaan geleefd: maar in zijne hooge 
jaren herriep hy zijnen afval, en ftierf’er voor > want door 
bevel van den Baffa wierd hy ,twee dagen na ons vertrek 
xanTripoli ,aan eenen paal geregen. Deze ftraf word ge- 
meenlijk onder de Turken over de alderzwaarfte misdaden 
geoeffend : en het is ook waarlijk eene van de afgrijflelijkftc 
Z en 
