NAAR JERUZALEM. 179 
op het hoogfte van Libanon ,en zijn aanmerkenswaerdig, 
zo wel tenopzigtvan hunne oudheid en grootte , als we- 
gens de menigvuldige zinfpeelingen die’er in het woord 
van God op gemaakt worden. Sommige zijn ongemeen 
oud en geweldig dik; andere wederom jongeren kleinder. 
Van de eerfte telde ik’er niet meer dan zeftien , maar de 
laatfte zijn talrijk. Ik mat eenen van de dikrte, en bevond 
dat hy zes-en-dertig voeten en zes duim in ’t rond , en 
nog volkomen gaaf was, en dat hy zijne takken hondert 
en elf voeten ver uitfpreidde. Vijftien of zestien voeten 
van den grond verdeelt zig de ftam in vijf armen , waar 
van de minfte voor geenen grooten boom behoeft te wijken. 
Na dat ik omtrent een half uur hier met kijken bezig 
geweeft was, begonden de wolken te dikken, en zeer 
laag langs den grond heen te trekken ; invoegen het zoo 
donker wierd, dat de Gids ter nauwernoodden weg weêr- 
vinden konde. Wy kruiften al gins en herwaarts, en wa- 
ren by-na zeven uren aldus verwilderd , waar door ik geen 
kleintje benauwd wierd, vreezende dat ik op dezen Libanon 
nogeene nagt zoude moeten doorbrengen: maar eindelijk 
geraakten wy, na lang fukkelen en het oeffenen van vele 
lijdzaamheid, op den weg die na Canobine loopt, alwaar 
ik by donker aanquam, en heel wel onthaald wierd, ’t 
welk ik, na zoo eenen moeilijken tocht, ook ten hoogden 
van nooden had. 
Canobine is een Maronitifch Konvent, en een Patriar- 
chale ftoel, die F. Stephanus Edenenjïs , een man van 
geleerdheid en ommegang, tegenwoordig in bezit heeft. 
Het is een zeer gering gebouw ; maar de ftand uitnemend 
bequaam tot afzondering en godsdienftigheid: want daar 
is een groote breuk in de zijde van den Libanon , die ten 
minden zeven uren ver regt in den berg oploopt , zijn- 
de aan weerkanten geweldig fteil en hoog, en vanonder 
Z 2 tot 
