NAAR JERUZALEM. iSi 
te ontfangen i maar tegenwoordig worden ’er geene van 
bewoond. - ' 
Maandag den to. Mey. 
Na het middagmaal nam ik aflcheid van den Patriarch 
en keerde weder naar Tripoli. Ik floeg een eng fchuins 
pad in j dat ter zijden de breuk gehakt was, en had drie 
uren werk eer ik van den berg raakte i en toen nog drie 
uren eer ik te Tripoli quam. 
Tfiiigsdag den 1 1. Mey. 
Dezen dag namen wy affeheid van onze waarde vrin- 
den te Tripoli , om weder naar Aleppo te keeren. Wy 
hadden een ftrijd by ons zelven , of wy den zelfden weg , die 
wy in onze uitreize genoomen hadden , zouden inflaan , 
of eenen anderen , door Emifia Hempfe en Hamal henen: 
maar wy wierden gewaarfchoud , dat deze laatfte niet 
veilig was : derhalven vergenoegden wy ons met den ou- 
den weg j te meer, alzoo wy altemaalons kinds gedeelte, 
zoo wel van vermaak als ongemak , reeds wech hadden , en 
een iegelijk genegen fcheen op de kortfte en fpoedigfte 
wijze een einde van beide te maken. 
Alles wat ons onder ’t reizen op dien dag als wat nieuws 
voorquam,was eene byzondere manier die de boeren had- 
den om ’t kooren in te zamelen; want het was nu in 
den Herfft. Zy rukken ganfche handen vol met wortel 
en al uit 3 latende de velden zoo naakt als of’er nooit 
iets op geftaan hadde. Dit dedenze in alle Oofterfche 
plaatzen die ik gezien heb: en de reden is;Op dat'er van 
hun ftroo,’twelk zeer kort valt, en by gebrek van hooi, 
tot noodzaaklijk onderhoud voor hun vee verftrekt , niets 
verloren gaa. Ik trek dit te meer aan , om dat het eenig 
licht fchijnt te geven aan de fpreekwijze van den Pfal- 
Z 3 mift„ 
