TWEEDE BRIEF. 187 
veel van ’t geen ik diesaangaande in Engeland gezien heb ; 
want hun ganfche huitis niet alleen met eene vuile fchurf- 
te korft bedekt, maar al de gewrigten , byzonder die van 
handen en enkels, zijn met eene jichtige ftoffe zoodanig 
opgezwollen en ontfteeken, dat men qualijk word van 
’c zien. Ik kan hunne beenen niet beter afmalen als by de 
mot voeten der oude af gehaalde fleepers paerden. En om 
de waarheid te zeggen, de quaal, zoo als men ze daar 
ziet j is zoo rottig, d'atze wel voor de alderergfte beder- 
ving, die het menfchlijk ligchaam in dit leven kan over- 
komen , mag gehouden worden : en daarom konden de Hei- 
lige Schrijvers de onreinigheid en befmettinge der zonden 
ook nergens beter by vergelijken , dan by de melaatsheid. 
Maar om weder tot Gehazy te keeren : het zoude geen- 
zins te verwonderen wezen al was zijne afkomft niet meer 
re vinden j dewijl de befte Jooden hedenfdaags t’eene- 
maal in ’t opmaken hunner geflagtregifters het fpoor bij- 
fter zijn. Behalven dat; ik vind ook gene nood zaaklijk- 
heid in de H. Schriftuur, waarom men het nazaatfchap 
van Gehazy vereeuwigen zoude : want u is ten vollen be- 
kend, dat de fpreekwijze , tot in eeuwigheid , dikwils in 
de H. bladeren in eenen bepaalden zin genomen word* 
waar toe het aanftellen van Tinehas zaad tot het Priefter- 
dom, Num.25: ij.^ls een voorbeeld mag ver {trekken; 
aangezien die nakomelingen, gelijk gy weet, het Prie- 
fterfchap ganfch afgenoomen, en hetzelve aan Elij (dat 
een ganfch ander geftagt was) omtrent driehondert jaren 
daar na gegeven is. 
Uwe andere voorgeftelde zwarigheid heb ik aan eenen 
Griexen Priefter , een vroom en niet onverftandig man , on- 
dervraagd. Hy verzekerde my zulx ten vollen ; en bragt 
tot beveiliging een exempel voorden dag, dat hy zelf by- 
gewoond had, Hyzeidedan, dat omtrent iy. jaren ge- 
' " Aai le- 
