1 88 TWEEDE BRIEF. 
leden , zonder abfolutie uit dit leven was komen te ver- 
huizen zeker Griek, die wegens eene zware begane mis- 
daad zich zelfden ban op den hals hadde gehaald, zonder 
dat er de Kerk van wift. Hem wierd een Chriften be- 
graaffenis aangedaan : dog wanneer omtrent tien jaren daar 
naa zijn zoon quam te overlijden , gingen zy het graf, daar 
hy in lag , openen , om den zoon by hem te zetten. By 
die gelegentheid vondenze zijn ligchaam nog zoo gaaf en 
geheel, als of hy eerft in ’t Graf gelegc was. Het dood- 
kleed was vergaan, en het ligchaam naakt en zwart, maar 
ganfch ongefchonden. Den Biflchop dit aangediend kreeg 
terftond achterdocht , en zond verfcheide Priefters (be- 
neffens dezen die'tmy verhaalde) derwaarts, om voorde 
ziele van den afgeftorvenen te bidden , en hem in 't graf 
abfolutie re geven. Naulijx hadden zy , volgens 't zeg- 
gen van den Priefter , zulx verrigt, of het ligchaam viel 
aanftonds in , en keerde tot ftof j en zy , wel voldaan o- 
ver de vrucht hunner abfolutie , gingen naar huis. Dit 
wierd my (yerbo Sacerdofis ) op het 'Triefteriijk woord 
verzekerd de waarheid te zijn. Het heeft tot ’s mans on- 
geluk geftrekt , dat hy in de Roomfche Kerk niet ge- 
ftorven is : want haddenze dan zijn ligchaam geheel gevon- 
den, zoo zoude hy zeekerlijk voor eenen Heilig aangete- 
kend zijn geworden: dewijl de Roomfgezinden gewoon 
zijn, (gel ijk ik zelf gehoord en gezien heb)d tReliquien, 
of overblijfzelen der Heiligen , by dit merkteken uit te 
vinden en te verdadigen. Ja het zelfde merkteken dat in 
de Griexe Kerk dient om een anathema maranatha te 
bewijzen, heeft men onder de Roomfche om eenen Hei- 
lig te kennen. Beide hebbenze miflchien even veel gelijk. 
*I>en i2. Kyiprïl 1700. 
U I T. 
