XXXIV 
INLEIDING. 
steeds eenc zeer sterke werking op het zenuwstelsel, ter- 
wijl de reukelooze ook veelal krachteloos zijn. Het is 
bij het tegenwoordig standpunt der wetenschap onver- 
klaarbaar, zegt de Candolle, hoe in deze organen zulk 
een groot verschil kan plaats hebben bij overigens zeer 
verwante planten. 
Het tegenovergestelde heeft met de JYectaria of ho- 
nigbakjes plaats , want in alle planten, waarin zij voor- 
komen, hoe groot ook overigens hun verschil zij, schei- 
den dezelve een suikerachtig vocht af. Zij ontbreken 
echter in vele planten, terwijl zij in de aanverwante ge- 
vonden worden. Bij sommigen heeft men aan dezen 
bloemenhonig vergiftige eigenschappen toegeschreven, die 
echter geenszins bewezen zijn; want dat de honig, door 
bijen en andere soortgelijke insekten afgescheiden, zoo- 
danige eigenschappen bezit, bewijst niet, dat dezelve aan 
den bloemenhonig eigen zijn. 
Zeer gelijkvormig zijn de eigenschappen van het stuif- 
meel ; in groote hoeveelheid heeft hetzelve, naar de op- 
merking van DESFoNT AINES, eenen spermatischen reuk ; 
het bevat pollenine en verbrandt liglelijk met vlam. 
De vrucht/mlsels (pericarpia) , oorspronkelijk uit bladen 
gevormd, en ook anatomisch op dezelfde wijze als deze 
zamengesteld, hebben ook gewooniijk de eigenschappen 
der bladen, zoodat men in hen over het algemeen een 
groot verschil in eigenschappen aantreft, echter overeen- 
stemming van deze in dezelfde planlenfamiliën. Bij de 
saprijke vruchten, die zich reeds meer van de natuur der 
bladen verwijderen, verschillen ook de eigenschappen zeer; 
alleen in hunne eerste tijdperken van ontwikkeling hebben 
zij veelal dezelfde eigenschappen als de bladen, voorna- 
melijk wanneer de buitenste laag der vruchthukseis door 
den kelk gevormd is ; zoo zijn onrijpe appelvruclilen en 
vele bessen zamentrekkend als de bladen en schorsen 
dezer planten, terwijl de rijpen rijk aan plantenslijm, 
