XL II 
INLEIMKG. 
meer en meei aanleiding tot het tegenwoordig niet zeld 
zaam aan te treffen denkbeeld, dat plantenkennis weinig 
nut aan de geneeskunst toebrengt, terwijl anderen daar- 
entegen van haar te veel eischen en willen, dat zij ons 
alle bijzonderheden der dynamische werking van plant- 
aardige stoffen op het dierlijk ligchaam doe kennen. 
In dit opzigt willen wij ten slotte in het kort iets over 
de waarde de Pharmaceulische Botanie zeggen. 
1. Bij het onderzoek van nieuwe geneesmiddelen is 
zij de eenige wetenschap, die ons a prior i eenige inlich- 
ting geeft omtrent de vermoedelijke werking derzelve. 
De naauwkeurigste scheikundige analyse zoude dit niet 
kunnen doen, daar het eene erkende waarheid is, dat 
stoffen, die dezelfde atomistische zamenstelling hebben, ge- 
heel verschillend van werking zijn. Zij kan alleen a poste~ 
riori aanwijzen, van welke sloffen waarschijnlijk de wer- 
king, die de ondervinding heeft leeren kennen, afhangt. 
De Plantenkundige vermoedt met eenige waarschijnlijk- 
heid de geneeskrachtige eigenschappen eens plantcndeels 
uit de natuurlijke verwantschap van hetzelve met andere 
reeds bekende geneeskrachtige planten. 
2. Plantenkundigen, welke na vreemde landen ver- 
plaatst worden, zullen daardoor het best in staat zijn, 
nieuwe geneesmiddelen, vooral surrogate voor anderen, op 
te sporen. 
3. Den eigenlijken aard en de kracht der werking kan 
de plantenkunde a priori niet leeren kennen. Alléén 
de ondervinding kan ons hierover zekere kennis verschaf- 
fen. Want indien men b. v. eenen nieuwen wortel uit 
de familie der Polygoneae ontdekt, zal men met veel 
waarschijnlijkheid kunnen vooronderstellen, dat deszeifs wer- 
king aan die van Wieuin verwant is ; maar daardoor 
weten wij nog niets omtrent het meer bepaalde dier 
werking en de therapeutische aanwending; want eerst de 
ondervinding moet leeren, of deze werking de purgeren- 
