XII 
INUE1DLNG. 
Dut de krachten der planten, behalve voor de natuur- 
lijke verwantschap, nog door andere omstandigheden be- 
paald worden, was aan LINKJECS niet onbekend. 
»De melksap bevattende planten, zegt hij (1), zijn ge- 
woonlijk vergiftig, minder die tot de Semillosculosae [Ci- 
choraceae] behoorende.” Hij staaft dit door vele voorbeel- 
den uit de Contortse, Rhoeades en Tricoccie. 
Belangrijk waren, naar zijne meening, in dit opzigt, 
de standplaatsen. »Eene drooge standplaats maakt de 
planten smakelijk (geurig), eene vochtige smakeloos, eene 
natte veelal scherp.” (2) Het was hem gemakkelijk di tin 
het algemeen door vele voorbeelden te staven. 
»De eigenschappen der planten, waarin de krachten 
liggen, wijst de smaak, reuk en kleur aan.” (3) 
Wanneer men in aanmerking neemt, hoe de dieren, in 
den natuurstaat, door hunne zintuigen geleid, het nuttige 
van het schadelijk voedsel onderscheiden en daarbij zich 
herinnert in hoeverre reuk, smaak en kleur, ons eenige 
kennis over het chemische karakter eener plant kunnen 
geven, zal men de woorden van L. naar waarheid kun- 
nen schatten. (4) 
De wijze, waarop linimsus alle deze stellingen had voor- 
(1) JPhil. Bot § 356. 
(2) t. a. p. § 357. 
(3) t. a. p. § 358. 
(4) » Ad venenatas plantas a salutaribus distingnendas (cor- 
porum cniin o regno lapideo nulla fit mentio, illa enim crcator 
nulli aiiiinali in cibum deslinavit) posuit uatura gusium et ol- 
factum, quorum ope inter noxia et salnbria saepius luti pabu- 
lantur ipsa peeora. Ideoque sensus gustalionis in eo loco sedem 
nactus est, ubi cibus praelerlabi debet, soilicet in ore, ori vero 
superpositum est instrumentum odoratus, nasus videifcet, cujus 
auxilio de illo quod maxime volatile est, quodque seinper supe- 
riora pelil, judicium ferant bruta et liomines." Hasskloust L 
c. p. 443. 
