Slflf A'RUKïiiï; . 
54 
SIMARUBA 
G. D. Hout en schors: iiomrur en cortex m&si §ttasSI.s 
(JAMAICESSXSJ. 
E. Gewoonlijk in dikke schijven. Smaak meer bitter en min- 
der aangenaam dan bij de voorgaande. Overigens van de voor- 
gaande niet verschillend en met haar geheel op dezelfde wijze, 
gebruikt. 
E. ( 67 ) 2. s. OFFiciNAiis nc. f . pari-pinnatis, foliolis 10 — 16 
allernis, brevi-peliolulalis, oblongis, apice rotundatis, inferius pu- 
berulis ; floribus monoieis in paniculis ramificatis ; masculis de- 
candris. Stylo 5- fido. Carpellis 5, obovatis. — Syn. Simaruba 
amara Aubl. S. Guyanensis Rich. Quassia Simaruba t. — Gr. in 
Guyana, op Jamaica, W. Jndië f; 60 — 70'. — Ic. Aubl. Plant.de 
de la Guyane Tab. 331 en 332. 
G. D. De schors des wortels: cortex siwarttbjE (ver je.) 
E. Weinig reuk; smaak zeer bitter, bij lang kaauwen ook 
slijmig. 
B. Bittere extraclstof, slijm, hars, sporen van vluglige oiie 
en veel zouten. 
JF. Tonisch, vooral op de slijmvliezen. 
G. In roEDER (.! scr. om de 2 uur) en decoct (1 — 3dr.’op 
1} ffi water), bij atonisehe blennorrhoeen. 
3. 9. amara HATAB. Gr. in Jamaica, een hooge boom. — BI. Apr. 
de wortclschors komt somtijds tusschen de echte Simaruba-schors 
voor, en schijnt bijkan» dezelfde eigenschappen te hebben; Meer bitter 
van smaak. 
Subclassis II. cAtveirioniE dc. 
De kelkblaadjes zijn tot éénen eenbladigen kelk zamengegroeid. 
De bloembladen en meeldraden zijn op den, met de binnenzijde 
des kelks meer of minder zamengegroeiden, bloembodem (torus) 
bevestigd, en staan schijnbaar op den kelk. 
Fm. XXIII. RHAMNEiE k. er. 
Calyx 4 — 5- fidus , laciniis aeslivatione valvatis, deciduis ; labo 
persistente , ovario plus minus adhaerente Pelala sepalis al- 
