J'JULAiTOEjï- 
59 
JUGLANS. 
tala 4. Ovarium 1- loculare, 1- ovulatum, o o ulo erecto. ^ tl §~ 
mata 2, lanceolata, elongata, vel 1, peltatum, 4- lobum. Jhupa 
carnosa , putamine 2 — 4- valei. Semeu exctlbuminosum. Ijm 
hryo cotyledoiubus carnosis , hifidis , gyroso-plicatis. Badicula 
inipera, ah hilo remola. — (K. II. 296). 
De Notenbaomachtigen vormen eene kleine familie van booinen 
met afwisselende gevinde bladen, zonder steunblaadjes, welke we- 
gens de onvolmaakte mannelijke bloemen door anderen in de na- 
bijheid der katjes-dragende gewassen geplaatst zijn. De meesten 
groeijen in N. Amerika. 
Eigenschappen. De zaden zijn oliehoudend , zoet en eetbaar ; 
de wortel en stam, vooral hun schors, bevallen scherpe , purge- 
rende en braakwekkende stoffen zoo dat zelf Juglans cinerea dooi- 
de Amerik. Artsen in plaats van jalappe gebruikt wordt. De 
bladen bevatten looi- en kleurstoffen. 
I. JUGLANS l. excl. sp. — Stigmata 2, lanceolata. 
B. (71) 1. j. REoiA r.. Fóliolis subnovenis evalibus glabris 
subserratis subaequalibus, fructibus globosis. — Gewone ü o- 
tenboom. — Gr. in Persic, in Europa gekweekt. — BI. Mei fj 
60—80'. — Ic. D. 96. 
G. D. De onrijpe vruchten, cn de groene uitwendige schil 
der rijpe vruchten * juglandes iihmatur.2e , pu'ï amen cortex 
ExxEiuoit Küciriï juglakdis. Vroeger ook cortex isterior als 
blaartrekkend en braakwekkend ; radix juglakdis, eolia j., epi- 
dermis nuciisi en juli (de mannelijke bloemen). 
E. Reuk aromatisch, eenigzins onaangenaam; smaak zeer 
scherp bitter, gedroogd minder scherp. 
B. Scherp-bittere extractstof en looistof. 
TB. Tonisch, het darmkanaal, de slijmvliezen, nieren, huiden 
hunne afscheidingen opwekkend. 
G. Tegen ingewandswormen, syphilis, arthritis, chron. huid- 
ziekten, slappe zweren, in- en uitwendig, in decoct en de 
P. ExiRAcruai klcubi juGEAsnis. — De vruchten zijn een 
bestanddeel van het tegen syphilis beroemde decocï. polei si — 
Oleum sticusi j. is eene zoele vette olie. 
