(JRANAÏE*. 
95 
PUï.lCA. 
2. A. KANA i.. Een kleine heester iu Z. Rusland en 
Hongarije, ook bij ons gekweekt, wordt in zijn vaderland tot 
het zelfde doel als de voorgaande gebruikt. 
B. (147) persica vuLGAius Milt. — Syn. Amygdalus Per- 
sica i. Gewone Persikboom ; Gr. in Persièj in vele gematigde 
luchtstreken gekweekt. — BI. Apr. f) 15 — 20. — Ie. H. IV 
38. De bloemen en pitten, fiob.es en jtuciei persicokum, zeld- 
zaam FOLIA p. somtijds in aanwending. Reuk der bloemen naar 
bittere amandelen, smaak bitlerachtig \ pitten evenzoo , bladen 
zwakker. Bevatten blaauwzuurhoudende vlugtige olie, de pitten 
ook vette olie. Werking zoo als dar bittere Amandelen, iets 
zwakker. Gebruik tegen ingewandswormen, rheumatisme, exan- 
them. chron., steen enz. P. syrupus rr.on.uM persicorum. Aqua 
(DEsrnx ) F 0 LI 0 B.UM en sücieorum persicae, met de Aq. Amygd. 
amar. overeenkomende. — Met alcohol gedigereerd geven de 
pitten de persico (Liqueur). — De bittere sterk adstring. schors 
der takken is tegen de koorts geroemd. 
Fam. XXX. GRANATEN don. 
Calycis tubus ovario adnatus , limbus 5 — 1-fidus, lacinüs xsti- 
vatione valvatis. Pelala 5 — 7. Stamina cum petacis fauci 
calycis inserta , 20 et plura. Ovarium pluriloculare : loculis 
multiovulatis, superpositie, biserialibns; 3 inferioribus, 5 su- 
perioribus. Stylus unus; stigma capitatum. Bacca corticata, 
calyce persistente coronata. Sernina arillo succulento inclusa , 
exalbumimsa. Embryo radicula recta, ad hilum versa, co- 
tyledonibus convolutis. ■ — (K. II. 261). 
De Granateën zijn eene zeer kleine I amilie, uit een enkel ge- 
slacht zamcngesteld. Heesters of hoornen met doornvormende 
takken, met gave, gladde, veelal tegenoverstaande, bladen, zonder 
steunblaadjes. 
I. PUNICA i. Character generis idem ac famili®. 
B. (148) i. p. granatum i. caule arboreo, f. lanceolatis. 
Granaatboom. — Gr. In N. Afrika, van daar waarschijnlijk naar 
KI. Azië en Z. Europa overgebragt. — BI. Jul. — Aug. ƒ>, 6-9'. 
bl, helder rood-bruin. — Tc. D. 301. H. X. 35. 
