* 
EUBIACEJS. 129 KÜBIA. 
valuatis seu imbrl c ato-contortis. Stamina epipetala, petalis 
alterna, numero aequalia, libera. Antherae incimbentes bilo- 
culares , loculis parallclis rirna longitudinali dehiscentihus . 
Germen ex ovariis saepe 2, nunc 4 — 6, concretis, 1- multi-ovu- 
latis, compositum, indeque 2 — 6- loculare , raro 1- loculare , 
1- ovulatum. Placentae centrales. Ovula erecta seu in an- 
gido loculorum cenlrali affixa. Stylus 1 aul 2. Pericarpium 
saepe indehiscens. Semina, ubi definita , erecta seu peltata. 
Albumen durum corneum. Embryo inclusus saepe erectus, 
radicula ad hilum posita. — (K. II. 112). 
])e Rubiaee'én vormen eene zeer talrijke Familie, welke te- 
genwoordig in meerdere familien gesplist wordt. Indien wij de 
afdeeling der Slellatae (aan de koude en gematigde gewesten ei- 
gen) uitzonderen, behooren bijkans allen in de lieete luchtstreken 
te huis. — Zij zijn kruiden, heesters of boomen raet tegenover- 
staande of kransvormende, onverdeelde en gaafrandige bladen, 
allen, behalve de kransvormende, met steunblaadjes voorzien, 
welke somtijds in eene, de bladstelen verbindende, scheede, za- 
mengegroeid zijn. De gewoonlijk tweeslachtige bloemen slaan 
dikwijls in driegaffelige bijschermen, pluimen of hoofd j es. 
Eigenschappen. Het is bijkans onmogelijk over de zamenstelling 
en krachten iels in het algemeen te bepalen, daar van de 130 
geslachten dezer Familie, naauwhjks 10 ten opzigio van kracht 
en zamenstelling eenigzins bekend zijn. Fan deze echter verza- 
melt de mensch allfer voortreffelijkste geneesmiddelen. — De krach- 
ten der onderscheidene afdeelingen loopen schijnbaar zeer uit 
een, zoo dat het doelmatig zijn zal, dezelve afzonderlijk te be- 
schouwen, zoo lang als de tusschenleden, ter verklaring van dit 
verschil, ontbreken en de overgangen nog onbekend zijn. 
De Stcllatae bevatten in hunnen wortel niet zelden eene roode 
of gel.-, zamenlrekkende kleurstof, welke echter ook bij de andere 
afdeelingen somtijds aangetroifen wordt, b. v. de Psycholrteae , 
Cincloneae. De overige deelen der Stellatae zijn veelal zamen- 
trekkend en zwak bitter. — Bij Nauclea schijnt het zamentrek- 
kende beginsel het sterkst ontwikkeld te zijn. 
Vele der boomachtige Rubiaee'én, vooral de Cinckonsae bevat- 
ten in de schors eene eigendommelijke biltere stoiïe, onder den 
vorm van loogzouten, De zaden der Psychotrieae [Coffeaceae) 
9 
