CLEMENTINE CUVIER. 
49 
Het was echter niet te vinden; te vergeefs 
doorzocht zij zelve de kamer; zonder gevolg 
zette zij hare nasporingen voort; de brui- 
degom verzekerde zijne vriendin , dat hij niet, 
gelijk zij vermoedde , dit boekdeel had weg- 
gelegd; ten laatste, door uaauwkeurige na- 
vraag bij allen, die iets te verrigten hadden 
gehad tot de voorbereidingen der begrafenis, 
ontdekte men de bestemming van den verloren 
kostbaren schat. 
Het is in Frankrijk gebruikelijk, de handen 
van overledenen over de borst opteheifen 
en nederteleggen , hun tot steun gevende 
een of ander voorwerp, dat aan de afgestor- 
venen toebehoorde. Thans was door hen, die 
CLEMENTINE hadden opgepast, een deel der 
door CLEMENTINE boven andere geliefde pre- 
dikatiën hiertoe uitgekozen. Als nu de Ba- 
ron voor de laatste maal afscheid nemen 
kwam van het stoffelijk overschot van zijne 
geliefde dochter, voor dat de kist gesloten 
^erd, zoo vroeg hij, welk het boek was, 
^’aarop hare handen rustten : en toen men 
liem hiervan onderrigtte : „Neen, neen,” zeide 
hij, „dit moet niet zijn: de Bijbel was het 
hoek mijner dochter: is er niet een hier?” 
Onder de boeken in hare kamer vond men 
3 
