58 
IJDBIHEIB 
’smenschen ziel is overal dezelfde, in hare ver- 
langens en teleurstellingen , zoo lang de zien- 
lijke en tijdelijke dingen het hoogste voorvrerp 
zijn, waartoe hare begeerte zich uitstrekt. 
Een bejaard man in Siberië zeide eens tot 
eenen zendeling: „Ik wil n een geval voor- 
stellen , en ik v'erzoek u , mij daaromtrent uwe 
meening te zeggen: Daar was een man, die, 
gedurende een lang leven , wensclite menige 
dingen te genieten, en verscheidene van zijne 
begeerten w’erden vervuld; hij wenschte zo- 
nen te hebben, en zonen werden hem geschon- 
ken ; hij verlangde kleinkinderen te hebben , 
en zijne oogen mogten die aanschouwen ; toe- 
gang tot de feesten en vergaderingen des volks, 
en ook dit viel hem te beurt; de vermaken 
der jagt te genieten, en hij werd een voor- 
spoedig jager; hij zocht toeneming van rijk- 
dom , en zijn vee vermeerderde ; hij wensehte 
lengte van dagen — en hij is nu inderdaad 
een man vanjaren. Maar nu heeft hij op de 
wereld niets meer te wensehen of te hopen, 
want de dag des doods kan niet verre afzijn. 
Hij heeft gedaan met feestvieren en reizen 
en jagen en rijkdommen te verzamelen, eu 
nu wenscht hij te weten of het hem geoor- 
loofd zijn zou , om, zonder er iets van te la- 
