DEE WBEELE. 
61 
terendste voortreifelijklieid , voor haar stond, 
en dit in eene gedaante , het best geschikt , 
om een rein en jeugdig gemoed intenemen, 
en hetzelve te doen zeggen : „ Het is genoeg; 
ik ben voldaan : het is goed hier op aarde te 
zijn!” Maar nu vrage ik: Voldeed dit alles 
haar gemoed? Vervulde het waarlijk haar 
hart, en liet het haar niets meer te wenschen 
over? Neen: hij, die haar leven beschreef, 
verklaart ons , dat , „ mnringd als zij was, van 
al de genietingen en begoochelingen der wereld, 
zij zich alleen gelukkig gevoelde, wanneer zij 
zich bezighield met de geestelijke en wezenlijke 
zegeningen van GodsKoningr jk. Zij gevoelde, 
Dat zij een oneindig voobweep moest 
liefhebben, en dat christü-S alleen haar 
gemoed vervellen kok.” Zelfs voor haar 
was de wereld niets meer dan een gebroken 
bak, welke geen water inhield, — en haar 
dorstte: zij leed smart, en zag rond naar 
de bron van levend water — en vond die — 
IN DE GODSDIENST. 
Lezer! voldoet XJ de wereld? Misschien 
zijt gij een najager van wereldsche vermaken, 
on zijt te vinden in al hare vrolijke kringen. 
Is dit zoo, sta mij dan toe, u te vragen, of 
gij niet bij wijlen een gevoel van onvoldaan-. 
