DEK 'WERELD. 
67 
begrafenis-plegtigheid , en had, voor zoover 
de aarde aangaat, niets voor oogen, dan alleen 
het kerkhof! Zoo onzeker, en zoo ijdel der- 
halve zijn de beloften der wereld, zoo be- 
driegelijk is zij , hoe gunstig zij ons ook toe- 
lagche ! O, wie zou zijne beste en dierbaarste 
hoop 'willen vestigen op den broozen draad 
des aardschen levens? Wie, die wijs is en 
verstandig, zal zijn voornaamste geluk willen 
bouwen op het kloppen eener pols ? „ De stem 
zegt, roep ! en hij zeide : wat zal ik roepen? 
Alle vleesch is gras, en al zijne heerlijkheid 
is als de bloem des velds; het gras verdort, 
de bloem verwelkt, omdat des Pleeren adem 
daarop blaast! Voorwaar, het menschdom is 
slechts gras.” Gesteld dan zelfs, dat gij de 
wereld geniet , en dat zij al hare beloften 
jegens u vervult, en zij u niets te wenschen 
overlaat, dan dat alles blijven mogt gelijk het 
is, hoe '\veet gij dan nog, dat alles blijven 
20? gelijk het is ? „Wat ontbreekt hier ?” zeide 
een hoveling tot zijnen vorst, met 'vvien hij 
reed, te midden van de toejuichingen der me- 
nigte en onder al den luister van een zege- 
vierenden optogt. — „ Bestendigheid ,” dus 
antwoordde de koning. En hetzelfde zeg ik 
evenzeer. Spreek mij , zoo het u lust, van 
