76 
WEZEN 
TiNE , is hei geloof in onzen Heer jEzus annis- 
TüS, tot vergiffenis en welgevallige aanneming 
by God. Let alweder op hare uitdrukkingen — 
,, Het is niet God , den Schepper der wereld, 
dien wij inderdaad liefhebben — dan eerst 
hebben wij God lief, als wdj ïlem kennen als 
God, den Zaligmaker — als dien God, die 
ons in genade aanneemt. He offerande van 
CHRISTUS beantwoordt aan al de wenschen, 
en vervult al de behoeften van mijne ziel. 
Te voren vergenoegde ik mij met eene onbe- 
stemde verzekering, dat een genadig God mij 
ivel vergiffenis zou schenken ; maar nu gevoel 
ik, dat ik die vergiffenis deelachtig hen ge- 
worden, dat ik die elk oogenblik ontvange, 
en dat ik onuitsprekelijke zaligheid geniete 
in het zoeken dier vergiffenis aan den voet 
des kruises.” ,, Indien God u geduld schenkt,” 
dus sprak tot haar iemand, die haar in hare 
laatste ziekte bezocht, „ zoo ziet Hij zeker, 
dat gij deze gunst waardig zijt.” ,, Stil! ” 
antwoordde zij met zigtbare afkeuring en aan- 
doening, „spreek niet van verdienste.” 
„Spreek niet van verdienste!” o, hoe veel 
wordt ons gezegd en geleerd in dit ééne korte 
woord! Een zondaar heeft geene verdienste, 
en kan geene verdienste hebben, in Gods oog. 
