DBB, GODSDIENST. 
7!) 
worden aangenomen. Ja, het denkbeeld juist , 
dat hij eenige eigen verdienste heeft, dat hij 
iets goeds hebbe, hetzij aangeboren of m 
zijne daden, hetwelk hem iets bij God ver- 
diene, en hem Gods gunst en de vergiffenis 
zijner zonde verzekere, deze gedachte zou 
juist een hinderpaal zijn, die hem belette 
zalig te worden; zij zal de verlossing en za- 
ligheid ver van hem verwijderen, en hij kan 
aan God niet behagen, hij kan bij God niet 
in gunst worden aangenomen, voor dat hij 
deze gedachte hebbe vaarwelgezegd. Deze 
gedachte was de zonde der J oden , gelijk die 
door den Apostel wordt beschreven. „ Want 
daar zij de regtvaardigheid van God misken- 
nen , en hunne eigen regtvaardigheid zoeken 
staandetehouden , weigeren zij zich aan de 
regtvaardigheid van God te onderwerpen.” 
{Bom. X: 3). Dit is eigengeregtigheid , en 
deze is een toestand des harten, welke, in 
stede van ons bij God tot aanbeveling te 
verstrekken , integendeel bijzonder mishagelyk 
ia in zijne oogen; want zulk een zin beleedigt 
zoowel Gods regtvaardigheid in de wet, als 
zijne barmhartigheid in het Evangelie. 
Indien wij dan niet kunnen geregtvaardigd 
worden door onze eigen werken, hoe moet 
