CLEMENTINE CUVIER. 
43 
Aldra bond hare krankte baar aan hare 
legerstede, en door de geweldige kracht der 
bloedspuwing, was zij buiten staat gesprek- 
ken te voeren. Groot was haar lijden ; maar 
haar geduld , hare onderwerping en haar ver- 
trouwen op God bleven onbezw'eken. Aan 
eene vriendin, die haar in verscheiden dagen 
niet gezien had, zeide zij: „God ia altijd 
met mij geweest; hij heeft mij bij de hand 
gehouden : mijne natuur is ongeduldig geweest 
en weêrstrevig; maar de Heer is altijd hier 
geweest, om mijnen moed te schragen.” Tot 
eene andere vriendin sprak zij aldus : „ Bid 
voor mij , want ik kan langer niet voor mij 
Zelve bidden.” Evenwel waren de toon en blik. 
Waarmede zij deze woorden vergezelde, een 
allerkrachtigst gebed. „ Het is God, die mij 
ondersteunt, ik gevoel, dat Hij met mij is, 
en indien Hij mij begeeft, gevoel ik dadelijk 
zijne afwezigheid; gij weet,” zeide zij, hare 
zuster ‘ aansprekende, „dat ik nimmer door 
eigen aanleg geduldig en onderworpen was.” — 
jjltidien God u geduld schenkt,” zeide iemand, 
tiie haar kwam bezoeken , ,, zoo is het , omdat 
Bij ziet, dat gij zijne gunst verdient.” — 
* Eene voordochter van Mcvronw cüvier. 
