CLEMENTINE CUVIER. 
39 
ftaauwere overeenstemming met de liefde des 
Evangeliums. 
„Wanneer ik nu hoor van de dwalingen en 
het slechte gedrag van mijne medeschepselen, 
of als ik getuige ben van hunne verkeerdheid,” 
zeide zij hij eene andere gelegenheid, „dan 
is de alkeer, dien ik gewoon was te ondervin- 
den, veranderd in een onbeschrijfelijk gevoel 
des harten : ik gevoel behoefte om tot hen te 
spreken , en ik begin den zin te verstaan van 
deze goddelijke woorden: — ,, Voorwaar, ik 
zegge u , dat er vreugde is in den hemel over 
éénen zondaar, die zich bekeert, meer dan 
over negen en negentig regtvnardigen , die 
geene bekeering behoeven.” — 
Het opmerken der zonde in anderen ver- 
wekte derhalve bij haar een toenemend gevoel 
Van hare eigene zwakheid en onwaardigheid, 
én van de volstrekte noodzakelijkheid en al- 
genoegzaamheid der alvermogende genade. 
,, De zekerheid , dat ik, zonder Gods genade, 
niets doen kan : maar dat deze genade altijd 
met mij is , dat zij mij omringt , mij bewaart, 
mij ondersteunt — deze zalige zekerheid ver- 
vult mijn hart; en dus gevoel ik diep, dat 
het geloof alleen de leêgte kan vervullen, 
die ik somtijds in mijn gemoed ontware.” 
