BAUOS CUVIBB. 
23 
oneindige Wijsheid des Schejipers. Wij gevoel- 
den ons , door het beschouwen van de zigtbare 
wereld, als opgeleid tot de grenzen, waar de 
onzigtbare wereld aanvangt, en het nasporen 
der schepping deed ons den Schepper ontwa- 
ren. Ten laatste ontvielen hem deze woor- 
den, waarin het onmogelijk is niet een voor- 
gevoel te bespeuren; „Dusdanig, mijne Hee- 
ren! zal het onderwerp onzer beschouwingen 
zijn, althans, indien de tijd, mijne krachten 
en de staat mijner gezondheid mij toelaten 
dezelve voort te zetten en te voleindigen.” 
Op dit laatste gedeelte der laatste les, door 
cuviEK als openbaar Leeraar gegeven , is , 
dunkt mij , de stempel van eene bijzondere 
schoonheid onmiskenbaar afgedrukt. Wie zou 
niet zich diep getroffen gevoelen door de laat- 
ste woorden van zulk een helder verstand , 
geheel vrij van de ijdelheden en belangen der 
stelselzucht? Wie zoude koud en ongevoelig 
blijven , bij den laatsten blik op de schep- 
ping, door hem geworpen, die zoo vele van 
hare geheimen had aan het licht gebragt ? 
Wie zou aan het gevoel weerstaan kunnen , 
veroorzaakt door het aan.schouwen der men- 
schelijke wetenschap, die de schatten der god- 
delijke wijsheid ontsluijert. Hoe edel, hoe 
