VAN DEN SCHRIJVEB. 
9 
worden verloren , en God niet is in al hunne 
gedachten! Daarom dan ook brengt Jehova, 
in zijne groote genade, somtijds donkerheid 
over hun pad, door rampen en droefheid, opdat 
zij , in het bittere gevoel van teleurstelling , zich 
mogen afkeeren van de ijdele schaduwbeelden 
der wereld tot de wezenlijke en zelfstandige 
goederen der Godsdienst. O, hoe velen zijn 
uit den draaikolk van wereldsche vermaken 
ontrukt door de strenge, maar genadige hand 
Van een kastijdend God , en hebben niet slechts 
op aarde tot hunne bekentenis, maar ook in 
den hemel tot stof hunner lofzangen deze ver- 
klaring genomen : „ Het is goed voor mij , dat 
ik verdrukt wierd.” (Ps. CXIX: 71). 
God is liefde, en sedert Hij onze wereld, 
door het Middelaarschap van zijnen Zoon, 
onder eene bedoeling van genade beeft ge- 
plaatst, zoo is al het lijden van de kinderen 
der menschen meer eene soort van tucht en 
kastijding, dan wel van straf. „Hij plaagt 
of bedroeft der menschen kinderen niet van 
harte. {Klaagl. III: 33). Zijne taal, waar- 
mede hij elke ramp vergezelt, is deze: „Ik 
sprak tot u in uwen voorspoed ; maar gij zei- 
et. ik wil niet hooren; dusdanig is uwe 
andehvijze geweest van uwe jeugd af aan , 
1 
