8 
OPDRAGT 
gemoed is nog niet bezwaard met de harde 
zorgen des levens, en het hart gaat nog niet 
gebogen, noch is gebroken door de rampen 
en droefenissen dezer w ereld. Eenig, onschat- 
baar tijdperk I o dat de jeugd zulks besefte ! 
Dan, helaas! zij zien dit niet in, de jonge 
lieden, en, in stede van aan hunnen Schepper 
indachtig te zijn in de dagen hunner jeugd, 
stellen zij veelal de bemoeijenis met de gods- 
dienst uit tot het onzekere naderhand. Ik 
stem volgaarne toe, dat voor hen de verzoe- 
kingen velen zijn. De jeugd is het lentesaisoen 
des levens, zij is de eerste lente, en de in 
hare soort eenige lente, die zij ooit genieten 
zullen. Alles is voor hun oog als met „levend 
en frisch groen” overtogen, en versierd met 
de bloesems der hoop en der Wijdste verwach- 
ting. Alles heeft voor hen de verschheid en 
aantrekkelijkheid van het nieuwe. Zij treden 
■froort , behagen scheppende in het tegenwoor- 
dige, en meer nog aangetrokken door de aan- 
lokkende tooverbeelden der toekomst; en aldus, 
waarde S. A.! gebeurt het, dat het gemoed 
meestal naar de indrukken der tijdelijke en 
zigtbare dingen, en uitsluitend voor een aardsch 
leven gevormd wordt; terwijl de dingen, die 
men niet ziet, en die eeuwig zijn, uit het oog 
