94 
DB GODSDIENST 
in de hut, waar gebrek woont, levensmid- 
delen brengt, of datgene, waardoor men zich 
die verschaffen kan, voor het arm verlaten 
schepsel, „’twelk flaauw is van honger en 
wanhoopt aan het brood voor den dag van 
morgen,” als zij in het gasthuis het hart op- 
beurt van haar, die vroeger betere dagen be- 
leefde, en wier gemoed, bij deze herinnering 
verbrijzeld, voor eenige oogenblikken ver- 
kwikt wordt en als opluikt onder den zon- 
neschijn van hare vriendelijkheid en liefde; 
dit, dit zijn de schoonste tooneeJen van vrou- 
welijke heerlijkheid en gelukzaligheid tevens. 
Bij diergelijke liefdebezoeken wordt zij om- 
ringd niet slechts met den hemelschen glim- 
lach van goedkeurende engelen, maar ook de 
goedkeuring Gods is om haar heen; terwijl 
de getuigenis van een goed geweten de da- 
den van hare liefderijkheid bevestigt en on- 
dersteunt. 
Maar er is , ik herhale het, eene heiliger 
soort van medelijden, eene nog meer omvat- 
tende en volhardende liefde, die zij kan be- 
oefenen : ik bedoel het medelijden met de ziel, 
welke eigenlijk de ziel is van het medelijden. 
De ziel! de ziel! welk een woord is dit! Dat 
onstoffelijk wezen, de redelijke geest, het on- 
