VOOR DEN HEMEL. 
107 
is tevens heilig. De hemel is de woonplaats 
van een heilig God, van den heiligen Verlos- 
ser, van heilige engelen en heilige menschen. 
De hemel is het ware element van heiligheid: 
de oorspronkelyhe plaats en het eindelijhe va- 
derland der godsdienst. Da zaligheid des he- 
mels moet zijn gelijk de hemel zelf: eene 
heilige zaligheid, eene godsdienstige zaligheid. 
Die zaligheid zal voortvloeijen nit ons zijn in 
Gods tegenwoordigheid, en ons aanschouwen 
van zijne heerlijkheid ; zij zal ontstaan uit ons 
zijn gelijk Hij is, uit ons liefhebben en die- 
nen van Hem , gelijken naar Hem , Hem ge- 
nieten, en uit de bewustheid, dat wij door 
Hem geliefd worden. Daarom is het, dat 
CHRISTUS zegt: „Vader! ik wil, dat dege- 
nen, die Gij mij gegeven hebt, zijn waar ik 
ben, opdat zij mijne heerlijkheid aanschou- 
wen.” {Joh. XVII: 24). De Apostel paulus 
zeide, in het vooruitzigt van zijnen dood: 
„ Ik verlang uittewonen en met christus 
te zijn.” {Phil. I: 23). Hetzelfde stelde hij 
ook aan anderen voor, als het eigenlijke we- 
zen der hemelsche zaligheid : „ Zoo zullen wij 
altijd met den Heere zijn.” (1 Thess. IV: 18). 
Hetzelfde doel heeft de beschrijving van den 
Apostel JOHANNBS: „Het is nog niet geopen- 
