110 
OPVOEDING 
niet lang genoeg, om de kennis, die zij ver- 
kregen had , aantewenden. De zorg van hare 
ouders, de ervarenheid harer leermeesters, en 
hare eigen vlijt, om zich voortebereiden voor 
haren stand , werden allen besteed aan de op- 
kweeking eener bloem, welke, slechts gedu- 
rende eenen zoo korten tijd, haar schoon zou 
vertoonen, en haren geur op aarde zou ver- 
spreiden , en dun zou verwelken en sterven ; 
hare ouders en meesters voedden eene kwee- 
kelinge op, die niet lang gebruik zou hebben 
van de kennis, welke haar hoog begaafde 
geest had opgegaard. Maar dit alles geschiedde, 
terwijl zij , Gode zij dank ! tevens opwies in 
genade en kennis in de schole vancHRiSTUS; 
terwijl zij ouder eenen onfeilbaren Leeraar werd 
opgeleid, om eenmaal deeltehebben aan de 
bezigheden en zaligheden des hemels. ,, Hoe 
liefelijk,” zeide zij, „is de gedachte aan dat 
eeuwig zalig leven — dien staat van rust en 
liefde. Daar zullen wij die heerlijke woorden 
van den Zaligmaker verstaan: „Ik ga heen, 
om u plaats te bereiden, opdat, waar ik ben, 
ook gij zijn moogt.” 
Mijne jeugdige lezeres ! laat mij u ernstig 
bidden en verzoeken, dat ge toch deze over- 
tuiging bij u aankweekt: dat, wat het ook 
