112 
DE GODSDIENST 
bereid is om tot zegen te zijn en zelve geluk 
en zegeningen te smaken; juist als zij ge- 
schikt is geworden om het genoegen en sie- 
raad van haren kring te wezen, afgesneden 
wordt gelijk eene voorjaarsbloem, waaraan de 
hovenier zijne meeste zorg had besteed, en 
die hem juist ontnomen wordt als zij, door 
haren vollen bloei, op het punt staat, om 
zijne, moeite te beloonen, en het schoonste 
sieraad te zijn van zijne kweekerij. Menig 
jeugdig mensch , voor wiens opvoeding moeite 
noch kosten gespaard zijn, en wiens vlijt de 
belangstelling zijner betrekkingen en vrienden 
wel beloonde, wordt weggenomen door den 
dood, juist op den tijd, als hij nu het open- 
baar leven in zou treden , te midden der hoog- 
gespannen verwachting, welke zijne talenten 
en kundigheden deden koesteren. Indien er 
geen leven na dit leven is , hoe gegrond zou 
dan, over zulke verwelkte bloesems als deze , 
de uitroeping van den psalmist zijn: „Waar- 
om hebt gij alle menschen voor niet gescha- 
pen?” Maar indien er een ander leven is, 
(en wij weten dat er een ander leven is !) 
waartoe dit aardsche slechts eene voorberei- 
ding, waarvan het slechts een aan vang is, 
dan heeft niemand vergeefs geleefd, indien 
