HET BOEL DES LEVENS. 
11-5 
dernomen worden , en waarheen die zal leiden. 
Spoedig MOET er aan die reize een einde komen, 
en zij zoude ook plotseling kunnen eindi- 
gen. Besef den vreesselijken ramp van het 
doel dezes levens miskend te hebben! Welk 
eene schromelijke miskenning ! Eene verzin- 
ning, nimmer te herstellen, aangezien wij 
niet meer dan eenmaal hunnen leven. Ai , on- 
derzoek dan , onder zoo vele ondergeschikte 
bedoelingen, welke de ééne groote bedoeling 
is , welke die ééne noodige zaak , die , een- 
maal ons deel geworden zijnde, ons de be- 
stemming, waartoe wij geschapen werden, doet 
bereiken, wat ons dan ook overigens misluk- 
ken moge , wat wij verliezen mogen , of wan- 
neer wij ook mogen sterven ; maar welke door 
ons verzuimd zijnde, ons leven geheel ver- 
geefsch zal zijn, al hadden wij overigens al 
het wenschelijke bijéénvergaderd. Rijkdom- 
men , aanzien, roem , kennis , vermaak , dit 
alles kan het hoofddoel dezes levens niet zijn ; 
want dit alles is zoo onzeker, hetzij wat het 
verkrijgen, hetzij wat het behouden er van 
betreft, en in deszelfs aard is het zoo onvol- 
doende ; wij kunnen aan dit alles zoo plot- 
seling ontrukt worden door den dood ; en 
dit alles staat in zulk eene geringe betrekking 
