126 
DE GODSDIENST 
en de oogst der eeuwigheid. Met één woord, 
het is een genoegen, hetwelk, aangevangen 
in genade, overgaat in heerlijkheid , gelukza- 
ligheid en onsterfelijkheid, en in die genie- 
tingen, die geen oog gezien en geen oor ge- 
hoord heeft, ja, die nimmer in ’smenschen 
hart waren opgekomen , om zich voortestellen.” 
In de voorgaande beschrijving van het za- 
lige der godsdienst heb ik ook aangestipt 
haar vermogen, om de ziel te ondersteunen 
in het vooruitzigt van den dood j maar dit is 
een al te gewigtig oogpunt, en al te treffend 
bewaarheid door de ondervinding van oiE- 
MENTINE , bij haar sterven , om het zoo in ’t 
voorbijgaan slechts aanteroeren : ik wil er dan 
wat langer bij stilstaan. Sterven is eene ont- 
zaggelijke zaak. De dood is dat monster, 
wiens blik, wiens aanroering vooral geheel 
de dierlijke schepping, en den mensch bijzon- 
der onweerstaanbare vrees en afkeer ver- 
oorzaakt. Wat is er, dat ons in staat kan 
stellen, niet slechts om deze ontzetting en 
terugdeinzing teboventekomen, maar ook om 
den laatsten vijand tegemoettegaan met vrede 
en in hope? De godsdienst, en anders niets; 
en het is de triumf des Christendoms , dat 
het deszelfs heerlijkste zegeteekenen oprigt 
