130 
MISBRUIK VAN 
niet vennete te beslissen. Zeker echter is liet, 
dat, in zijne laatste oogenblikken , zoo ver 
ons die bekend zijn uit bet verhaal zijner 
vrienden, er geene uitdrukkingen van dat ge- 
loof waren , hetwelk eerst, aan den voet van 
CHRISTUS kruis, omziet naar troost en vrede, en 
dan door het voorhangsel heendringt en staart 
op de gewesten der onsterfelijkheid; geene 
uitdrukking van levendige hoop op eene on- 
verderfelijke , onbevlekte erfenis , die niet ver- 
welkt; geene begeerte om heentegaan en 
met CHRISTUS te zijn; geene blijken, dat hij 
zich getrokken gevoelde tot God in den he- 
mel. Zijn levensbeschrijver, die hem zoo zeer 
bewondert, verhaalt ons, dat cuvier ver- 
langde naar de onsterfelijkheid, maar het is 
blijkbaar, dat pasquieb die onsterfelijkheid 
bedoelt, die gebonden is aan deze aarde en 
aan den tijd, en niet de onsterfelijkheid, die 
men erlangt aan gene zijde des grafs, in 
den hemel. Ik wil hiermede geenszins zeg- 
gen, of het denkbeeld doen ontstaan, dat er 
in het hart van cuvier niets was van dier- 
gelijke christelijke gedachten en gezindheden; 
het kan zijn, dat zijne bewonderaars de me- 
dedeeling daarvan hebben achtergehouden , 
alsof zij vreesden , dat de stralen van uitne- 
