DE godsdienst. 
131 
menden roem , die op den stervenden wijsgeer 
nederdaalden , den luister van zijn gelaat eeni- 
germate minder helder zouden doen prijken 
en hem onze bewondering minder waardig 
maken , indien wij hem zien konden , hoe hij 
de eerste stralen van hemelsch licht opving tot 
welker volle heerlijkheid hij stond opgeno- 
men te worden. Al wat ik zeg, is slechts 
dit, dat wij geen berigt hebben, dat hij bij 
zijn sterven getuigenis gegeven hebbe aan de 
waarheid en voortreffelijkheid, het vermogen 
en de zalige hope des Evangeliums van jezus 
CHRISTUS. Maar o , hoe verschillend was het 
met zijne geheiligde dochter gelegen ! Ook 
zij verlangde naar heerlijkheid, maar naar 
die heerlijkheid, die in den hemel geopenbaard 
zou worden; naar eere, maar het was de eere 
die van boven komt; naar onsterfelijkheid, 
maar naar die, welke door het Evangelium 
is aan het licht gebragt. Eenige weinige uren 
voor haren dood, zeide zij tot eene geliefde 
vriendin : „ Gij weet , wij zijn zusters voor 
de eeuwigheid — daxvr is leven — daar alleen 
is leven.” Zij wist, dat, wanneer het aardsche 
huis van hare tente was verbroken, zij dan 
een gebouw Gods had, een huis, niet met 
handen gemaakt, eeuwig in den hemel ; en 
