146 
VERSCHRIKKEilJK 
heid en akeligheid van een vervallen gelaat. 
De hleeke en ingevallen wang, de vervaard 
rondziende en zoekende blik , het vermagerd 
ligohaam , al deze ontwdjfelbare voorboden van 
eene naderende ontbinding waren voorhanden, 
De liefkozingen harer vriendinnen, de toespraak 
en opbeuring der hartelijkste liefde, alles was 
te vergeefs. De vertroostingen der godsdienst , 
anders de laatste toevlugt van den ellendige, 
waren voor haar bitterheid des doods. In de- 
zen haren toestand werd ik geroepen, om 
haar te bezoeken. Toen ik de kamer intrad, 
waar zij zich bevond , en haar zag , hoe zij 
daar, bleek en vermagerd, nederzat, en bedacht, 
dat de uitwendige verwoesting van haar lig- 
chaam slechts eene flaauwe uitdrukking was 
van de schipbreuk en de rampzaligheid van bin- 
nen, gevoelde ik mij bijna verpletterd. Nim- 
mer had ik mij eene zoo levendige voorstel- 
ling gemaakt van het ongeluk en den vrees- 
selijken jammer van dezulken, die den Geest 
van God in zich hebben uitgebluscht.” 
„ Ik stelde voor, om te bidden. Dit woord 
bragt haar in eenen akeligen angst. Zij wei- 
gerde volstrektelijk. Geen dringend verzoek 
van geliefde betrekkingen , geene redeneringen, 
ontleend uit de liefde Gods , of uit de altijd- 
