148 
clementine’s 
Daar hoorde men niet den hartverscheurenden 
kreet, ik ben verloren! ik ben verloren! Neen, 
daar vernam men geene toonen van eene wan- 
hopende stem, daar zag men geen’ blik van eenen 
vertwijfelenden geest, geene angsten van een 
wroegend geweten. Integendeel: — alles was 
vrede en vreugde , en hope — een ware voor- 
smaak van den hemel ; ja, als van den ingang 
des hemels zag zij, zonder murmurering of spijt, 
al het betooverend aardsehe geluk, even als 
de schoone kleuren van den dageraad, ver- 
dwijnen in den glans van dien eeuwigen vol- 
len dag, wiens luisterrijke zon thans opging 
over hare ziel, en haar de onuitsprekelijke 
heerlijkheden ontsloot van die nieuwe heme- 
len, en die nieuwe aarde, waarin geregtig- 
heid woont. 
Lieve lezeres ! vóór gij dit boekje uit uwe 
handen legt , ga , en bezoek , in uwe verbeel- 
ding, de plaats, waar het stoffelijk overschot 
van CLEMENTINE , in vredevolle ruste , den 
morgen der opstanding verbeidt, en de stem 
der bazuine van den aartsengel, die het zal 
wekken uit deszelfs slaap en der onsterfelijk- 
heid deelachtig maken. Ganaar Pire la Chaise, 
dat merkwaardigste kerkhof der geheele we- 
reld. Binnen deszelfs wijden omvang is de 
