OMTKENT MAETHA S. 
165 
van al wat versolirilckelijk ia, en maakt zelfs tot 
een voorwerp van welbeliagen datgene, wat, bui- 
ten den invloed der godsdienst, niets anders zijn 
kan, dan cene stof tot ongemengdeu afkeer en 
vreeze. Zij bezit het vermogen, om tegenspoeden 
te herscheppen in bronnen van vreugde, en den 
dood te stellen tot een voorwerp van verlangen. 
Gedurende hare krankte , kreeg mabtha verhe- 
ven denkbeelden van het leven in den hemel. Haar 
geloof drong door het gordijn , hetwelk de onzien - 
lijke wereld verbergt aan het stoffelijk oog , en 
staarde op de dingen , die eeuwig zijn. „ Ik weet 
niet,” zeide zij dikwijls, „waarin al de bezighe- 
den des hemels mogen bestaan, want het is nog 
niet geopenbaard, wat wij zijn zullen, maar ik 
weet, dat ik zijn zal in de tegenwoordigheid van 
God, en dat ik OHIIISTUS zien zal, en dit zal 
genoeg zijn. Ik zal volmaakt gelukkig zijn , want 
ik zal volmaakt heilig zijn.” 
Toen zij in de maand Mei door dezen aanval 
van krankheid getroffen werd, was zij in den 
echt beloofd aan eenen jongeling, aan wien zij 
teederlijk gehecht was , en met wien zij , na niet 
langen tijd, in het huwelijk zou getreden zijn. Het 
zou ongegrond zijn, te denken, dat zij van het 
altaar naar het graf hare gedachte kon keeren , 
en van dezen haren zoo zeer geliefden vriend naar 
de dreigende komst van den laatstcn vijand, zon- 
der eenen harden strijd tnsschen cene aardsche en 
