178 
KORT BERIGT 
dan Toegde zij er bij: „„Jezus! neem uwe die- 
nares tot ü . Ik schaam mij niet ü te belijden.” ” 
Toen zij weder een weinig beter was , en nog steeds 
eene hervatting van haar lijden verwachtte, hief 
zij de oogen op en zeide: „„Gedenkt, indien ik 
in mijne laatste oogenblikken buiten staat ben om 
te spreken, dat ik zalig, onuitsprekelijk zalig 
sterve.”” Zij noodigde ons aUen dringend uit, 
om bij haar in den hemel te komen, zeggende, 
dat een weinig gebeden en een weinig tranen niet 
voldoende zijn, om de ziel, in haren laatsten strijd, 
te ondersteunen.” 
„Het behaagde haren hemelscheu Vader, haar 
de hervatting van haar lijden te besparen. In dat 
moeijelijke uur, dat zij gehad had, scheen zij, als 
in eenen smeltkroes, geheel gelouterd te zijn. Ik 
kon niet anders op haar staren, dan als op eene 
zalige , die de heerlijkheid van het Nieuw Jeruza- 
lem heeft aanschouwd , en aan wie het vergund 
was, nog eene kleine wijle met ons te verkoeren. 
Verlangd hebbende, om optezitten, herhaalde zij 
het laatste gedeelte van mattueus Evangelie, er 
hare eigene aanmerkingen gaandeweg bijvoegende, 
en bijzonder stilstaande bij deze woorden; „„Hij 
is niet hier — Hij is opgestaan ,”” en in verrukking 
uitroepende: „„mijn Verlosser is opgestaan! en 
waarom? opdat ik met Hem verrijzen moge!” ” Toen 
sprak zij nog van dat sohoone Traktaatje , getiteld: 
rle Zilver-melter, er bijvoegende: „„Het is JE- 
