OMTllEST MBJTIFVH. A. S. 
179 
zus, die den smeltkroes naauwlettend inziet: zoodra 
Hij zijn eigen beeld daar ontwaart, zal Hij mij 
noodigen om tot Hem te komen.”” Hier werd hare 
vreugde zoo groot, dat zij zeide: „„Ik moet ver- 
sterkt worden , voor dat ik de volle heerlijkheid 
Gods kan aanschouwen.”” Toen eene vriendin de 
aanmerking maakte : j> ^ alk een schoon en he- 
melsch gelaat!” ” antwoordde zij : „ „ ludien hier iets 
schoon is, zoo ben ik het niet, maar het is de 
afschijniug van het beeld des Verlossers.” ” Als zij 
nu zich uitgeput gevoelde, verlangde zij te slapen. 
Voor zij hare oogen sloot, zeide zij vaarwel aan 
degenen , die haar omringden : kort daarna fluis- 
terde zij met zachte stem: „„Nu ben ik in de val- 
lei — zij is niet donker — ik zie een licht — 
mijn Zaligmaker geleidt mij er door henen — Hij 
komt.”” Weinige minuten later ontsliep zij zacht- 
kens , in den Heere. Zoo zacht was haar heengaan , 
dat de geest zijne aardsche teute had verlaten , 
voor dat wij het bemerkten.” 
Lieve, reine, zalige geest! gij zijt thans bij Hem, 
die u gewasschen heeft van al uwe zonden in zijn 
bloed, die u hernieuwd heeft door zijnen Geest ^ 
en u, door zijne genade, geschikt heeft gemaakt 
om te wonen in zijne tegenwoordigheid! Uwe dier- 
bare betrekkingen, die u zijn voorgegaan naar de 
eeuwige heerlijkheid , hadden lang u toegewenkt 
van de kust des Hemels , en nu hebben zij n ver- 
welkomd aan die zalige boorden , vanwaar zonde 
