5f5 Hcdendaagfche Groenlandfche Walvisvangft, 
ffflOfii / om be Sflüe uit be fitel iet^ acötecuit te tattën ; al^öan fnub bc 
En dair m«ê <êpeitfnpbec be 5döe Vlooit gcïjcel los»/ en bu]é toojben bun öe eerfie 5p 
onigegasn Daurbfii luct becie D?te tafteié in öaar geheel opgeluonben cn in ’t <§cbip 
gf3ft; albaat tiifTcben öet groote cn ’töoojlnihlcggenbe/ toojben jebooj 
ben ^trantfiipbct cetft nan ijaac obectiloeblg tanbtilttfeï) gesnitiecr/ bat 
ban booj be ^tt-ficniec^ met bun Ijaafuepich^ö tuojb obec boo/ö getoo?* 
pen. 43 a becjc berctcljtfng/ luojben je niet baartbnlen aan boffen tian 
elftanbec geblooft/ be g?oote maat of obetmaarbaarben / bjie/ biet of 
bpf tn een öo^/ en be kleinen of onbetmaatbaarbenbnfofjeiineenbo^; 
bu^ ftan ban een ©ifetj ban bpftig (JSuarbeelen iènefi / omtrent beertig 
boffen cn ban jobanig een jpbe 240 of 2fo JiBaatbaarben / neben^ noeft 
Hoe veel oititrcnt 2oo Iskint of onbetmaatbaacben uitleebercn/ boeegenbe fföoo» 
baalden ge- te filmen 900 of 1000 te/ beanbcccjpbc ban gelpken/ en bu^ nat met 
Öaac tanbbfecfcfj 1200 of 1300 ponben. (gcötec Ran men bit niet net 
uitiecveit. toeeten/ nabemaal ©iffeijen ban gelpfte groote/ fomtpbö jeec ongclpRe 
baatben in lengte cn jbiaatte uitleebercn. 55 it uitfiinbeii en obertoinben 
ber 23 aarben/ toojb mebe niet onaatbig öu^ berljaalt: 
Het Spek nu weg gefneên , ioo komen bloot de baarden 
Van d’eene kant den Vifch, ( men houd ze in groote waarden) 
Van binnen in den mond aan ’t neusbeen vaft gegroeit, 
En ongelooflyk digt, ly dienen uitgeroeit. 
De grootfte Meefter in de kunil der Chirurgynen, 
Deê niet, zelfs door de tang van Aquiependem . glyen, 
Deesgrooten Polypus, zoo wonderlyk getakt. 
En onbeweeglyk vaft ; neen ; ’t moet ’er uit gehakt , 
Met beitels , ankers , en verfcheide foort van meflèn ; 
Men fnyd het rondom los ; ’t getal driemaal van zeflen 
Is daar aan bezig, zy (laan op en in den kop. 
En op de barringhouts, de reft van boven op, 
Om ’t fchaaken van twee Jyns ; men hyft dan aan het takel : 
En ’t fchynt, voor die dit nooit gezien heeft, een mirakel. 
De gantfche zy word met drie ankers vaft gevat , 
Men wind, hyft, fnyd eii fcheurt, met zulk geweld, zoo dat 
De nagels, fchyfs, en bloks, en loopers ftaan als fnaaren ; 
’t Hout is van ’t eelfte ftof, en Want van ’t befte garen; 
’t En leed het anders niet. Dus krygen zy het los. 
Als ’t hangt en boven komt, het fchynt byna een bos. 
Het word op d’overloop terftond dan neergeftreeken ; 
Men klieft het daar van een, men gaat het kleinder breeken, 
Tot vyf, zes aan een hos, dan door de luiken neer, 
En tuflehen de quardeels geftoken. 
S^eejc 
