TOEGIFT 
Voor de 
GROENLANDSCHVAARDERS, 
En 
M A T R O O Z E N. 
M Atroosje die de Zee bemrnt. 
En kleine fchatten overwiiit. 
Die vaart naar ’t Ooften en naar ’t Weft , 
En houd de warmte voor hel bdt, 
Daar men moet waters drinken, 
Die wel Hinken. 
Zyt gy het warme Land nu moe. 
Zoo peurt eens meê naat G roeland toe , 
Daar zult gy overvuilen flank. 
Van ’t ftinkend water tot aw drank, 
Noch over heeie dagen, 
Niet veel klaagen. 
Hebt gy een broek vy fzes aan ’t gat. 
En dan noch om de lenden wat, 
Een buffeltje, een rok twee dry. 
En noch een bollikvangers py, 
Zes koullen om twee beenen, 
Gaa dan heenen. 
Verziet u van , op dat gy ’t vat. 
Een goede buUak onder ’t gat; 
Een d kkeri becfl van een kombaars, 
Die trekt dan dicbjes om den naars, 
En dan de neus gefteeken 
Onder ’t deeken. 
Naau legje dan wel fraai te kooy. 
En flaapt zeer makkelyk en mooy; 
Dan roept ’er een, als waar hy mal. 
Door ’t heeie Schip: Sa val, val, val. 
Straks moetje op dat roepen, 
In de Sloepen. 
En vraagje dan wat dat beduid; 
Daar loopt ’er een aan ly vooruit,, 
Het is een Walvifch machtig groot : 
Nu lullig mannen fteekt hem dood: 
Hy zal oranje blaazen; 
Braaf als baazen. 
Sa lullig, roeit hem naar zyn gat , 
Eer dat hy kiert het hazepat ; 
Daar krygt hy een harpoen in ’t lyf, 
Byget hy loopt geweldig ftyf; 
Daar krygt hy lenifen ftceken : 
iHy ’s bezweeken. 
Dan voert de Commandeur hst woord; 
Sa mannen met den Vifch aan boord , 
Daar zal men t’zamen vroolykzyn. 
Met een rantfoentje Bran^ewyn, 
Wilt lullig maar boegfeeren; 
Braaf, als Heercn. 
Als 
