I 
\ 
1 
{' 
t 
l- 
66 CAP.n. DE STELLARUM DIFFERENTIIS. 
los fupra teretes, infra planos, utrinque dentatos progreditur vide. 
Tab.XXX. n.49. 
Supra in modo diftis ramis per rugofam cutem geniculorum carti- 
lagineorum immanis quantitas tralucet; eademque ramorum ftru- 
£lura et conformatio a maximis ad minima continuat. 
Diameter totius ftellae ramificantis ficcae, unius pedis Rhenani 
eft, vivae potuit eflTe triplo major. 
2) Aliud Mufei Regii Dresdenjis, corpore magis rotundo, radiis magis 
exfertis , rimis inter fcuta ventris , et ramorum magis amplis. 
Td.XX. 
71.32. 
3) Scuto Jlriato pulvinato y ranm nodojis et frequentibus denticulis afpC' 
m. Exemplar, quod Fig. 32. TatxXX. (iftimus ad videndum et 
pingendum liberaliter conceffit Dn. Seba, cui ideo hoc loco gra- 
tias agere non intermittimus. Stella eft vere mirabilis, colore ce- 
teris aftrophytis fimilis, fed frondium ramificatione magis explicita. [ 
Quantitas totius extenfionis, figura data tantillum major. Dorfum j 
fcuti vix uncialis diametri ftriis pulvinatis decem, ex centrali pun- 
fto radiat. 
In ventris area plana et laevi os ftellare quinquefidum labiis fuis 
ar£l:e connivet, praeter centrum et angulorum extrema pertufa. 
Aream ventris di£hm limbus pulvinatus cingit isque pentago- 
nus, quem Aftrophyti quinque radii formant. Totidem trunco- 
rum fcilicet radices bifidas lunatim concretas imaginari oportet, 
iit area pentagona undique claudatur. 
Radiorum divifio, nodi, cyrrhi, dentes facilius ex fchemate quam 
noftro commentario cognofcuntur. Locum natalem rariflimi 
fpeciminis ignoramus. 
