DE STELLIS MARINIS. 
93 
Et quia tubulis his ad refpirandum non fatis fpatiofis gaudent, ftupen- 
do parvorum canalium numero, quibus tota cutis referta eft, hic defectus 
videri poterat effe compenfatus. Quando ftellae eo tempore, quo aquis 
intumuerunt, capimus, fubito canalium ufum agnofcimus, dum ex eorum 
pluribus ceu fonticulis, aquas per corium fcaturire animadvertimus. Verum 
fi accurate ftellam obfervamus, omnes hae fcaturiginesper exiguos tubulos 
parum fenfibiles erumpunt, qui eo magis in fenfus incurrunt, quo fortius 
ftellae cutis loco obfervando premitur, ut paulo altius di 61 :i tubuli protu- 
berent. Figura conica, color albus eft; nunquam finguli, plerumque fe- 
ni contigui. 
§. XVm. Ad meliorem illorum cognitionem Fig. 3. unius radii 
extremitatem expreflimus, in qua litterae R.R.R. juxta tres parvos tubu- 
lorum cumulos pofitae funt; tubuli ipfi porre6H depinguntur, quales effe 
folent eo tempore, quo aquam ejiciunt, five quando cutis ftellae in R. R. 
ut tubuli compareant, comprimitur. In reliquis radii locis, ubi litteras 
addere vifum fuit non neceffarium, eosdem canalium acervos quanquam 
depreffiores obfervamus. 
EJUSDEM 
OBSERVATIO ALTERA 
DE STELLA MARINA, 
CUJUS RADII CAUDIS LACERTARUM ASSIMILAN- 
TUR, LEGENDA IN HISTORIA ACADEMIAE SCIENTIA- 
RUM REGIAE ANNI MDCCXII. p. 172. EDIT. BATAVAE, 
HIC LATINITATE DONATA. 
§. I. 
I N obfervatione, cujus jam continuatio fequitur, ingeniofum explica- 
vimus mechanifmum, a quo motus progreflivus in fpeciebus ftella- 
rum marinarum maxime communibus dependet. Idem in fpecie ra- 
riore, cujus explicatio fupereft, nihil extraordinarii involvit, dignus ta- 
^en obfervatu eft, fi vel quicquam diverfi a priori fiftit. 
§. II. 
Aa 
