'^Partis Prima Liber Secundus. 
loi. 
CAPUT ultimum. 
Prima Partis 'Sf ilogus. 
I N primo Lihro abunde mihi videtur probatum, peculiarem noftrae Regionis fitum , Aeris 
temperiem & locorum in ea difpofitionem apta eflc,qu 2 Morbos quoque peculiares & pro* 
prios progignant , qui in fecundo Libro enumerati funt. Et ( qu2 Dei erga Patriam noftram 
benignitas elt) oftenfum quoque cfl:, omnia nobis adverlus illos Morbos Remedia fum- 
ma copia luppetere, nec opus efle ut externas adeamus Regiones, quo Medicamenta 
nobifmct paremus. Certe Majores noftri feliciter Morbos fuos Indigenis Remediis cu- 
raverunt , cum pauciora elTcnc cognita Simplicia. Quod nos non nifi Exoticis capi- 
mur, Luxuriei tribuendum eft. Hac enim 
dlles Phafiacis petita Colchis, 
Cap. }3. iyitque Afrae volucres placent palato., 
^od non Junt faciles: at albus Anfer 
hc piUis Anas enovata pennis 
Pl^eium fapit. Dltimis ab oris 
KyLttraSius Scarus , atque arata Syrtis 
Siquid naufragio dedit , probatur. 
Mullus jarn gravis eft ; amica vincit 
Uxorem : roja cinnamum 'veretur. 
^licqutd quaritur , optimum videtur. 
Paucioribus certe Morbis obnoxii erimus , fi fobrie vivamus , & , fpreto externo 
luxu, fecundum Naturae leges, patrio alimento & antiquo Majorum noftrorum viftu 
contenti fuerimus. Ingluvies enim illa, cui multi dediti funt, onerat flomachum & 
copiam Excrementorum cumulat, quaK \v>r tot purganria educi debet. Etiam pereginus 
luxus, peregrina fercula , peregrina aromata. Majoribus noftris felici illo feculo igno- 
ta, accendunt in corpore noftro Ignes, naturam noftram depravant, Si novos & inco- 
gnitos Majoribus noftris Morbos progignunt, ad quos fere folos peregrina illa Medi- 
camenta advocanda funt. At fi noftrs Patriae bonis fapienter & moderate frueremur , 
Montanorum noftrorum Scotorum more , qui Majorum inftituta & vivendi morem fe- 
quunrur , integra efiemus valetudine , nec alienis Medicamentis & valide pugnantibus 
alienam in corpore colluviem expurgare cogeremur, Poenae loco nobis Exoticarum 
Medicinaium imponitur nece/litas, quia vivendi mos, quo Canos meruerunt Majores 
noftri , nefeio quo morum Domefticorum faftidio exolevit. 
, Aftuefcamus a nobis potius removere pompam , & ufu rerum ornamenta metiri. 
TrSifit „ Cibus famem domet, potio fiiim. Difeamus membris noftris inniti : cultum vi- 
Animi (ftumquc nonad nova exempla componere , fed,ut Majorum fliadent mores. T)eiOpt. 
nos munificentia fruamur, noftris Patris bonis fobrie utendo; &, qua decet 
nos venerantia grati , benignitatem ejus adoremus. 
^alis in natos placidi parentis 
’° 3 ^.v. i3.’ Lenitas, talis Dommi benigni ejl , 
finem. ^itfquis Ulius pietate ver a 
Nomen adorat. 
Tu Jinus mentis penitus repojios , 
Iti pater no fi penetrale cordis: 
^ippe nos terra memor e Rubentis 
Pulvere faCtos. 
ILerba ceu, laElens pueri venu ft as 
prodit , occultoque adolefcit avo , 
Donec ut f oenum cadat arejaSlum 
Falce SeneSia. 
Cc X 
Inftar 
