De Encraficholo. Lib. II II, 
69 
B 
l11 f«®icceJunt. Multi hos falsb fel irt capite gerere credunt: habent enim id inteftims annexum. 
' e l hoc modo auferunt: Altera manus caput trahitjvtcumeamanu vifcera, quibus fel hatrer, exi- p 
antur. tamen recentes Halecuks frixas in fartagine cum oleo vel.buty ro : vel in crati culaalfatas vni 
®Wfcedbus, optimi faporis eife deprehendi. 
j dcerahabentnigerrimajfedperitonasumalbiillmumjcontraquimfalpa: ftomachum pallidu ob- 
ori gumq;: Apophy les in duodeno non plures quam viginti: Fel per longitudinem iuteftinorum pro- 
fui, ita confufum, vt minime fit confpicuum. 
COROLLARIVM. 
Iq ^ bncraficholi nomen inditum huic pifeitio apparet, canquam felin capite contineat (fellicipitem A 
atine dixeris ) z? %oa1u)Lvtui n tji-cx x-t <f>«./.tj ^«v:quanquam enim fel inteftinis annexum habeat» 
cd P r °tenfum cum illis confufumq-, vt minime fit confpicuum, vt Bellonius docet, caput tamen ei a- 
j^ar uni &: veluti bile infe&um eft: vnde & mutilari folet. Germanici dici poteft: Onhons id eft Acepha- 
. Us ’ (nam & haleculx leucifciuelacuftris genus circaBielamHeluetix, abeo quodmutilari capite fo- 
,? at ’ * In *iliter nominatur:) Vel per circumlocutionem, emkkmt Hmng arf. A wtsstyx <t*- jt ai§f> 
\ ego 'yx.pa,Tl^aK^) epitheta funt apua: fiueengraulis,tyy£«dA«wv, melius ’yy^«H/At«c, Suidas. Porrhen- 
g' aulis nomen a b encraficholo per fyncopenfaiftum videtur. Ariftdphanis interpres , Sc 
e o mutuatus Suidas, apuam efiefcribuntnonaiiam quamque vulgb vocetur engraulis. Oppianus 
etlam =yy^A«-- eife ait oA"a «<£ wif «J wov yfi(£r-,confer'<3:um infirmae apu? geniis:quod vel pro fpecie 
l0 V n ( '? S § ener * s accipi poteft: vel per periphrafim potius Sc epexegeiin pro eoderr, pilee: nam paulo pbft 
0 dem tum tyy^Aw, tum*’<pt/ 0 A fimplici ter vocat. Gillius Latine En craul os dicere voluit, iecunda 
conatione. A ctAz*,^'yy?«vAo', Varinus. Forfitan&vulgarenomenanchoixabengraule interpo- 
atum fuerit. Bellonius halec fiue haleculam interpretatur: nos fupra in Alece noftram Sc aliorum fu- 
f C1 loc nomine fententiam attulimus. Dorion inter Hepfetos cum aliis pifciculis encraficholos nu- 
merat. FV/ya /V rri eni/vi • * . v.. 1 M O .11; _L..« 1 1 „/? _ J . . ... . 1 . 1 ... ia 
then 
xum. 
E yy.^asr*voA©-, tfthiud^, XatAxvjJiwo , Callimachus in diuerfis gentium nomenclacuris apud A- 
rul * lIS> T ^dlwsZoi tanquam encraficholus pileis, «l Chalcedoni is eruimus di- 
1 1 »■*% 1 ! 1 •- 1-»-*- A 1. ; . . 1 * 1 1 i *■ __ . 
Ca f m ' ^ npiliter Athenis alius ab encraficholo, iops. iopem autem inter Hepfetos, id eft, minuto* 
pi cicu os lupri nominarat. Coepitgarumpriuatimex inutili pifcicnlo minimoque confici,apuam 
no. n votant. Foroiulienlespifcem ex quo faciunt lupum appellant, Plinius, videtur autem lupi no- 
mine apuam lycqftomumintelligere: cum & nomen conueniat,& genus apuie, &garu fimi iter opti- 
i Q mumexeohat. Cum Grxco cuipiam eas, quas Anchoias, fiue Amptoias littus Ligufticum Sc Gallicum 
nominat, oftendiflem: lummaalleueratione appellabat Lycoftomos , Gillius. Circa Genuam anchioe 
Vu go dicuntur^recentioribusjqmbufdam medicis, vt Blafio Aftarienfiancludre, vtconijcio. 
thenasusexAriftoteleintermonimos, ideftijldeminlocis manentes pifces numerat thrilfam, en- C 
cralicholum, membradem. Oppianus libro quarto Halieut. tradit engraules apuas dcnfiifimis agmi- 
ni ous natare, & ferro etiam aut iecuri perculla earum agmina non rota difijci: Sc retibus nullo labore 
cn cundata ad litus extrahi, quod de iplis fimphei ter apuis protulifle videtur, nam has quoq; engrau- 
es vocat, Aelianus ad lycoftomos transfert: &r forfitan de vtrifque verum eft. 
ngrau ls pifces (inquit Aelianus) quosalij encraficholos, alii Lycoftomos appellant, paruuli pi- 
Cl ul ' n ,! tUla oe , cunf ' 1 a lbifilmique perfpiciuntur. Ft quod ab al us pifeiura gregibus exedi &coniici 
AO coni- vr „ Uant ’ * c ‘ r c°, ad mfidias quibus fune opportuni vitandas, eacenus confertis turmis denfi na- 
■/»•* . °T qiU 4 uea v ' cln umpr°ximumad.nae r efcat: vtnefcaphsquidem incurrentes , eos dif- 
Fouent,nec fi quis remis clifpergere conetur, eorum focietatem dirimere polfit. Jta vero inter fe reftri- 
ttc & pertinaciter, tanquam contexti coiKiahuntur,vt tanquam ex acerno frumentorum aur fabarum 
11 qutsin eos immilerit manum, accipere queat, non tamen fine vi abftrahuntur, quin perfiepe diftra- 
nantur, vc & eorum alteram partem abruptam capias, & alteram relinquas, Sc in pleriique caudam re- 
tineas: lnalijs non a tlequaris, ex alijs capiat reportes, Sc alteram partem in mari reliquam facias. 
t^onrei ta & continens lycoflomorum natatio a rei maritima: peritis bolos appellatur, qui pennul - ^ 
tas pacatorias naueis interdum implet, vt illi teftantur, Aelianus, 
nc udae iunt pifces parui, oblongi, faliti,qui tempore quadragefim^ in Italia comeduntur. eos in cu- ^ 
a phlegmatica febri Blafius Aftarienhs commendat. Apuae encraficholi Mediolanum adferuncur 
fa a bique capitibus, muria condit?, appellanturque ab Infubribus Anchioux , Cardanus. 
% . ^ carc hus de i hebanis feribit quod fuerint delicijs & gu: x dediti , Sc in conuiuijs parare folitiA^/*, ^ 
AS*) «J/ijTSf, d$vet: % n$i tyx*^«jAsj^iij' lego 'yx^auiAd^ac. 
Apvarvm etiam aliudgenus falehcco conditum Mediolanum adfertur, quod ab argenteo colo- 
r e argenteum vocatur :idque vilius eft, Scinconftantis magnitudinis, funt enim ex his maiores ac mi- 
, norcs e nct'aficholis, Cardanus. 
DE A P V A PHALERICA. 
Rondeletivs. 
P n Y/S phalerica: meminit Ariftoteles, ex qua ut, gigni ait,alij alij legunt» A 
V’ E g°aphyas phalencas fponte nafeiputo. vnde vero phalerica di&a: fint docet Suidas ( ex^Ari- l&sMmfl. 
phal e ^ nis Scholiafte ,) cum ait, Acfn/ tpuAije^ms- r»$ jueyatAsu. «PuAzj^uV Se ,■ >jAw Atido);, id eft, aphyas anilfi ' C *P' tH 
Qai u g' C 3S e, ^ e ma g nas - Phalereus autem portus eft Attica:. Pollent etiam fortafie a candore nominari: 
r$ cieciam ru'q:*A:i^,Aotx«^uq)j^oi'Tuvocant»idcft ) alba& Ipumea. Entautemmeo quidem 
indicio* 
