Melandrya. 
De Aquatilibus. 
360 
FeltoElaeatenagenusellfalfamenti, quod appellatur (inquit) vulgo melandria,quanquam aliud eft 
proprie melandryum, Hermolaus in Plinium. Et in Corollario, Ex orcynofunt & melandrya: : feddc 
pubes eius totafalem accipit, admodumq; ninguis eft.Melandrys mafcu lino genere pifcis eft,thunnus 
Icilicet magnus, liueorcynusjfiuc ei fimilis : melandryu verb neutro genere, aut foeminino melandrya, 
tomus & falfamcntu exeopifce. MtAx-vfyvc inter lalfamentafunt : vnde vhsrr,u«A ( ercrj - 
fau.Acutfyiwtiis apud Hefy chium, perperam ) Epicharmus dixit, Athensus. Tee); iuuant gerres , & pelle 
melandrya cana, Martialis lib. 
suV <f[ i ev 9 xi^ef}« nvwiv: kQ&usx*; ,7^ p*i\cu> ifyvlf , Homerus iliad.S. 
deharaEumau lubulci. Euftathius jUtAtur Spvi, ahj ( inquit ) interpretantur medullam quercus, (Au c#- 
‘tt&uvlw, n isv , rlwf*>hfeci', ) qaqvtphirimum nigra eft. Ariftarchus corticem ( it» cpA ov», lego 
epAojci' ) intelligit. Crates vero opacam &denfam foliorum abundantiam , \xik cwtyvov vocat, quod ea 
propter vmbram nigredinem ligno inducat.K,£teawss?T°^a» wfn/(^' h. piAt wfyuou , Allchylus in Philodtete. 
Iocineri medetur herba melandryu, nafcens in Tegete ac pratis, flore albo, odorata. ( odorato,Ruellius: 
& idem alibi odorata) eius cauliculus conteritur ex vino vetere, Plinius 16. 7. Melandryum ( inquit 
Ruellius) aliqui nominis lequentes etymumpro quodam roboris genere fumut,queis vel Theophra- 
ftus aftipulatur. Alij cenfent apud Plinium melampvrum legendum: quando id Theophrafto inter Si- 
culi frumenti vitiftmimeratur, lolio quidem llmile, fed innocens, neque tentans capuc,Hxc ille. Mihi 
melandryon herba Plinio deferipta, cognata tum facie tum viribus videtur fcandici feu pedfini Vene- 
ris^ caucalidi feu dauco aruenfi. Nam & Veneris pecte frutice eft odorato, floribus candidis, e quibus 
corniculaacuum effigie prodeunt, 8cc.Sc fcandicisdeco6t;e fuccus, renibus, vefic^ iocineri medetur. lQ 
Ftcaucalidis fuccus bibitur arenis pellendis < 5 e velicacpruritibus vtilis. idem Iienis,iocineris,renuque 
pituitas extenuat. Melandryon apud Theophraftum eft exalburnatum robur, de nigriciecociliato no- 
mine, Calius Rhod. Long: alius pileis eftMelanderinus,de quoin M. elemento dicemus . 
i l egi ni, e'ac^~»c<, inter marinos pilees gregales numerantur ab Ariftotele,hiftori$ animalium 
p. 2. Rondeletius fibi ignotos fatetur . 
Euotris, E'a inter Nili pifces nominaturab Athenio libro 7. Strabo libro 17. Nili pi* 
fdum genera enumerans, nullam eius mentionem facit. Aleantris in Catalogo pifeium Tarentini le- 
gitur in Geoponicis , ideinandiuerlis haudfcio. 
DE ELEPHANTO LOCVSTARVM 
CENERIS, ET ALTERO BELLVA. 
1 ° 
P Liniv s tradit Elephantum locuftarum nigrum genus, pedibus quaternis, bifulcis,brachijs duo- 
bus, duplici articulo, & forcipibus dentatis . Neapolitani genus quoddam cruftatorum etiam nuc 
Elephantum vulgo nominant : fed hunene, an alium appellent , iudicare non polium, cum pifcem non 
viderim, Gillius. Elephantus Plinij Rondeletio non alius videtur, quam aftacus.vide fupiA in Aftaco 
A. ex Rondeletio.In eadem lententia Bellonius eft, qui Leonem infuper oftracodermum non alium efle 
putat: Rondeletius diuerfum facit, ex quo & iconem & hiftoriam Leonis inter cancros dedimus . 
Est. Sc bellua marina Elephas, Pliniolibrop. cap. 5. Tiberioprincipe (inquit) contra Lugdune- 
fisprouinci? litus ininfulafimul trecentas amplius beluas reciprocans deftituit Oceanus, mir^ varie- 
tatis & magnitudinis : nec pauciores in Santonum litore: interq; reliquas elephantos & arietes,cando- 
re tantum cornibus alTimulatis . Matianus hunc locum ita interpretatur : Cornua ( inquit ) harum be- 
luarum, hoc eft elephantorum & arietum, non in cftigieliue forma, fed in candore tantum inter fefimi- 
liafunt. vtraq;enim cornuaeboris candorem praeferunt. ex quo facild redarguuntur qui elephantos 
marinos candidam promufeidem habere prodiderunt. PolTes& aliter interpretari , vt cornua harum 
beluarum non eodem modo quo dixi mus,allimulata a Plinio fuille credas :fed quod cornua elephanti 
marini lint candore limilia cornibus ,liue dentibus elephanti terreftris,& ea qua: funt marini arietis» 
lint cornibus arietis quadrupedis , candore fimilia. Arietis nanque quadrupedis cornuafunt magna ex 
parte candida. ^ 
Ceti genus in Oceano quod Rofmarum aliqui recentiores nominant, Galli Oceani accola: vn Ro- 
hart,elephantum tum magnitudine refert,vt Olaus Magnus prodidit : tum dentibus, quibus arupe ali- 
qua fe fui pendere folet lomni capiendi gratia,( montes enim fcadit,& gramine vefeitur : &fomno tam 
alto opprimi tur,vt pilcatores eu m funibus ligatum capiant. ) Plura de eo leges fuperius inter Cete. 
SkkRATA m fpinam fme aculeum in paucis pifeibus obferuaui,vt in paftinaca,& eo quem elepha- 
tem vel ibih vocant, Rondeletius indefcriptione Anthisprimi. Quemnam vero pifcem, elephantem 
aut ibin appellet, alibi ( quod fciam)nu(quam explicat. 
Elepocis, EAmMf , pifcis quidam fimilis phycidi,Hefychius & Vawnus. 
Ellyes, fA.uk, animaliaquardamin-SmaragdofluuiojHefychius&Varinus. Smaragdus quid£ 
fluuius cuius regionis Iit, i amn 011 inuenio. 
DE ELOPE, RONDELETIVS. 69 
E lopem abacipenfere& anthia differre antea docuimus.Huncfacrum pifcem i poeta vocari exi- 
ftimant, vt icribit Ailianus . rarus inuentu creditur. In profundo Pamphylio capitunfed tamen etia 
inde non nifi vix &c admodum raro.Quod Ii capiatur,coronis ob fecundam pifcationem fefe non modo 
pilcatores ornant, fed &pifcatorianauigia fertis redimiri curant, <Scplaufu& tibiarum fono prasdain 
teftan tes» ad terram nau e mappli eant. Alij nonhunc,ledamhiam,facriimexiftimant: quia locus que 
anthias incolit, & beluarum expers,& vrinatoribus tutus eft,& cumpifcibuspacem feruat:cuius finu- 
cia pilees confirmati ibidem pariunt,H<£C ille, &limiliter Plutarchus . Deeodemelope ex Columella 
& Plinio plura, quum de acipenfere ageremus. IToc vnumnon polium nonmirari , qubdfcripfcnxnt 
' s ;■ i antiquoriU 11 
